fall Гjack johnson

fall Гjack johnson

  • WpView
    Reads 6,145
  • WpVote
    Votes 480
  • WpPart
    Parts 13
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Jun 8, 2016
Gilinsky pakował moje rzeczy do samochodu. Z Joshem i Alex pożegnałam się wcześniej. Johnson ubrany był w białą koszulkę, tak samo jak Gilinsky. Dostawałam palpitacji serca. * Mój samolot miał być za 20 minut. To za krótko, zdecydowanie za krótko.. Johnson przytulił mnie. Nie wspomnę o płaczu, moje łzy powinny sie juz dawno skończyć. -Kocham cię.. Musimy dać radę.. Przyjadę tutaj jak najszybciej. Kocham cię.. - pocałował mnie. -Ja ciebie też.. Bądź silna, proszę.. Przytuliłam go ostatni raz. Podeszłam do Gilinskyego. Miał zaszklone oczy, ale sie usmiechał. -Kocham cie Jack- szepnęłam mu to do ucha i objął mnie mocniej. -Ja ciebie też. -Dziękuję.. - i bez namysłu złozylam krotki pocałunek na jego ustach. '' samolot numer 345 właśnie wylądował '' Johnson nadal próbował kryć łzy. Nie chciałam z tąd wracać, chciałam być z nim zawsze.. Ale nie zawsze wszystko jest takie łatwe. Ostatni raz splotłam nasze dłonie i pocałowałam. Chwilę potem szłam już do samolotu... ×××
All Rights Reserved
#978
harrystyles
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • CEO
  • [T] Carpathian | Dramione
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • teacher's pet | yoonmin
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • 𝒪𝒦 𝒪𝒦 𝒪𝒦 // 𝒪𝓀𝒾
  • Ninjago || My Lightbringer

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

More details
WpActionLinkContent Guidelines