Yankı

Bir çırpıda kalkıp yatağın çarşafını kendime çektim. Çarşafı göğüslerimi örtecek şekilde tutup kirden rengi kaçmış perdeleri açtım. Uzun zamandır ilk defa güneş görüyor gibiydi gözlerim. Haftalardır masada duran, yosun tutmuş su dolu bardağa baktım gözümün ucuyla. Sonra da elimin tersiyle devirdim bardağı. Bardağın yere düşüp parçalanmasını izlerken, günlerdir kapının kolunda asılı duran sütyeni iri göğüslerime geçirdim.
Fazla mı şanssızdık hayat için?
Ne dersiniz ?