Aşkın Sek Hali

Hiç tanımadığım bir şehirde,hiç tanımadığım insanların arasındayım...
Karanlığımın içinde yalnız başıma oturuyorum...benim karanlığım.
Hiç kimse burada olduğumu bilmiyor,hatta yaşadığımdan bile habersiz.Her gün tek tek izliyorum yüzlerini.
Her gün biraz daha tiksiniyorum onların sahte yüzlerinden,sahte gülüşlerinden.Her gün biraz daha uzaklaşmak istiyorum onlardan.
Kaçmak çare değil ama kaçıyorum işte...
Her kaçış da yeniden karşılaşıyorum soğuk yüzlerle...pes etmiyorum.
Meydan okuyorum onlara...durmuyorum.
Kendini bile tanımayan bedenler isimler takıyorlar bana kim olduğumdan bir haber.
Psikopat,cani,manyak hatta deli...
Onların bana acıması gerekirken benim onlara acıdığım için aslında kendilerine takılıyor bu isimler.
Aldırmıyorum...sadece bedeni kalmış ruhsuz insanlara.
Onlar gibi olmadığım için ezmeye çalışıyorlar ,halbuki ezilen ta kendileri aslında.
Benim kim olduğumu bilmek istiyorlar.Ben hiçliğim diyorum.Kimsesizliğim,kimseyim.
Herkes böyle bilsin istiyorum.Ben ne psikopatım ne caniyim ne de manyağım.

Ben sadece ŞİZOFRENİM...!