Story cover for De Runaboom by LordAlexino
De Runaboom
  • WpView
    Reads 75
  • WpVote
    Votes 9
  • WpPart
    Parts 3
  • WpView
    Reads 75
  • WpVote
    Votes 9
  • WpPart
    Parts 3
Ongoing, First published Aug 25, 2015
Lang geleden, nog vóór dat de aarde bestond was er alleen maar een boom. Geen normale boom maar een boom die wel 3 keer zo groot als de aarde was. Die boom heette de runaboom. Zijn wortels zaten niet in de grond, maar zweefden gewoon in de mitsu -'mitsu' is een soort van ruimte- . De takken van die boom waren landen, zo leken ze toch. Op elke tak leefde er een volk. Je had kleine takken met kleinere wezens en grote met dan weer grotere wezens. In de holte van die reuzachtige boom was er De Erts. De Erts was een soort god, het hart van de runaboom. Die Erts is onzichtbaar maar alleen degene die de runaboom kan redden kan Hem zien. Maar nog niemand wist wie dat was.
All Rights Reserved
Sign up to add De Runaboom to your library and receive updates
or
#21boom
Content Guidelines
You may also like
The Demon Prince by greatinspiration
27 parts Ongoing
In mijn leven zijn een paar volken belangrijk geweest. De mensen, waar ik er zelf één van ben. De demonen, waar ik bij woon. En de elfen, de vijand. De mensen kon je herkennen aan hun ronde tong en hun boerenbouw. Hun haar kleuren zijn allerlei kleuren. Zowel donker als licht. Net als hun ogen. De demonen hadden spitste tongen en als ze boos werden dan konden ze slangentongen krijgen. Hun haren zijn donker van kleur en hun ogen zijn of bruin of zwart of paars. De elven waren natuurlijk te herkennen aan hun puntige en lange oren en smalle bouw. Ze hebben meestal lichte kleuren haar en hele lichte ogen. Ik woon zoals ik al zei bij de demonen. Er was oorlog tussen de elven en de demonen. En mijn mensenland lag er precies tussen in. De demonen en elven vielen aan en mijn dorp werd verwoest door de elven. Niemand overleefde het behalve ik. De demonen vonden me en brachten me bij een legergeneraal. Hij dacht eerst dat ik een elf was door mijn witte haren en blauwe ogen, maar zodra iemand mijn haar voor mijn oren wegveegde zei hij dat ik met hem mee zou gaan. Ik was toen acht. Ik ben nu bijna achttien. ----------------------------------------------------------------------------- Hey, mijn naam is Dacey. Zoals ik dus al zei, ben ik bijna achttien jaar oud. ik woon dus bij de demonen en de oudste dochter van de legerleider wil dat ik meega naar het koninklijk paleis, omdat er een bal georganiseerd word ter ere van de twintigste verjaardag van de kroonprins. Prins Weylyn. Waarom de oudste dochter mij mee vraagt is omdat we hele goede vrienden zijn. Ze is net zo oud als ik ben en we kunnen alles met elkaar delen. Probleem is wel, ik heb lichte ogen en lichte haren. Ze zullen vast denken dat ik een elf ben. Maar daar weet de generaal wel wat op. Hij geeft me haarverf en ik ga mee naar het paleis. Zal er iemand achter het geheim komen? En wat is nou eigenlijk de bedoeling van het bal? En wat gebeurd er als de elven opeens op komen dagen?
You may also like
Slide 1 of 10
The Demon Prince cover
ontvoerd door Matthy   cover
Zorgen Om Niks....Toch?? // Mabbie  cover
onbetrouwbaar? cover
Waar dromen beginnen cover
The Frostfire Prince cover
De Man van Zilver cover
He's the Angel, I'm the Demon ✔ || #Netties2017 cover
The game between life and death cover
jeugdzorg // bankzitters  cover

The Demon Prince

27 parts Ongoing

In mijn leven zijn een paar volken belangrijk geweest. De mensen, waar ik er zelf één van ben. De demonen, waar ik bij woon. En de elfen, de vijand. De mensen kon je herkennen aan hun ronde tong en hun boerenbouw. Hun haar kleuren zijn allerlei kleuren. Zowel donker als licht. Net als hun ogen. De demonen hadden spitste tongen en als ze boos werden dan konden ze slangentongen krijgen. Hun haren zijn donker van kleur en hun ogen zijn of bruin of zwart of paars. De elven waren natuurlijk te herkennen aan hun puntige en lange oren en smalle bouw. Ze hebben meestal lichte kleuren haar en hele lichte ogen. Ik woon zoals ik al zei bij de demonen. Er was oorlog tussen de elven en de demonen. En mijn mensenland lag er precies tussen in. De demonen en elven vielen aan en mijn dorp werd verwoest door de elven. Niemand overleefde het behalve ik. De demonen vonden me en brachten me bij een legergeneraal. Hij dacht eerst dat ik een elf was door mijn witte haren en blauwe ogen, maar zodra iemand mijn haar voor mijn oren wegveegde zei hij dat ik met hem mee zou gaan. Ik was toen acht. Ik ben nu bijna achttien. ----------------------------------------------------------------------------- Hey, mijn naam is Dacey. Zoals ik dus al zei, ben ik bijna achttien jaar oud. ik woon dus bij de demonen en de oudste dochter van de legerleider wil dat ik meega naar het koninklijk paleis, omdat er een bal georganiseerd word ter ere van de twintigste verjaardag van de kroonprins. Prins Weylyn. Waarom de oudste dochter mij mee vraagt is omdat we hele goede vrienden zijn. Ze is net zo oud als ik ben en we kunnen alles met elkaar delen. Probleem is wel, ik heb lichte ogen en lichte haren. Ze zullen vast denken dat ik een elf ben. Maar daar weet de generaal wel wat op. Hij geeft me haarverf en ik ga mee naar het paleis. Zal er iemand achter het geheim komen? En wat is nou eigenlijk de bedoeling van het bal? En wat gebeurd er als de elven opeens op komen dagen?