GİZEMLİ

Yağmurun bıraktığı soğuk hava atmosfere sis gibi yayılıyordu.Genç
adam her zaman ki boş ve ruhsuz bakışlarını yüzünden eksiltmeden ıssız ve karanlık sokaklarda yürüyordu.

Soğuk hava onu etkilemiyordu, sanki bir heykel kadar boş ve cansızdı.Babasına nefreti her geçen gün daha fazla katlanıyordu.Fakat, bu öfkenin azalacağı gün de gelecekti ve o gün annesini acısı da azalacak, kalbindeki boşlukta yavaş yavaş kapanacak ve acı bitecekti.

Genç adam annesini fazla değer veriyordu ve onun ölümünü kabullenemiyordu.Annesi gittikten sonra eve uğramadan her geceyi farklı bir kızın yatağında geçiriyordu.Yüzlerini bile hatırlamadağı kızlardan babasının öfkesini çıkartıyordu.

Genç adamın hayatında tek önem verdiği kadın annesiydi ve bunu çevresindeki herkes iyi bilirdi.Kadınlara acımıyordu ,daha doğrusu onun kimseye acıması yoktu..

Bir acımasız ve bir gizemlinin hikayesi.