MUTLULUĞUM

Her salı günü olduğu gibi bu salı günüde minibüs geç kalmıştı. Artık alışkın olduğum için bende evden geç çıkıyordum. İşte yine aynı kapının önündeydim. Tadıgüzel Restaurant.

Kapıdan girince ilk Ali Altın'ı gördüm. En az haftada bir gün buraya uğrardı.
Altın Holding adında şirketleri vardı. Çok zenginlerdi ama hiç yüzünün güldüğünü görmemişimdir.

Hemem ardında Songül Üstün'ü gördüm o her hafta buraya uğramasada iki haftada bir uğrardı dünya çapında bir moda evi vardı ve o da çok zengindi . Çok neşeli gibi görünsede onunda kahkahalarının altında bir gerçeklik olmadığına emindim

Ben mutluydum... galiba. Tabii bir yelkenlim olsa denizlere açılsam içinde bir dolu kitabım olsa ve güvenebiliceğim, sırdaşım, her şeyim olan bir insan olsa...

Düşüncelerimi rafa kaldırdım ve dolabıma doğru yürüdüm garson önlüğümü takıp işimin başına geçtim. Ali Altın ve Songül Üstün gibi bir sürü ünlü vardı ve biz bütün gün o ünlülerin şımarıklığına maruz kalıyorduk.