YALANCI

YALANCI

Reads 35
Votes 7
Parts 2

Ongoing

Last published Wed, Sep 2, 2015

Mutluluğum olmak yerine uykusuzluğum olmak niye?Ne yaptığını bilmesemde huzur içinde olmam gerekirken ben "Şuan ne yapıyor " diye düşünüyorum. Kalbimin beynime açtığı savaş.Kalbim ritmini değiştirirken beynim çığlık çığlığa. Bakıyorum ama görmüyorum. Sen sinir sistemimi bozmak için mi geldin yabancı?Sende fark ettiğim en can alıcı özelliği bilmek ister misin?Çabuk insanlara güvenip , yanlış insanlar da olsalar kendi fikirlerin yerine onların beynini kullanman.Yoksa sende mi onlar gibisin?Çünkü sende onlardan biriysen ben seni hiç tanıyamamışım demektir.Ya da ben maskelerini fark edemeyecek kadar kör de olabilirim.

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines