Odette

Öyle okula beraber gittiğim, dertlerimi paylaştığım tek bir arkadaşım bile yoktu. Nedenini bende bilmiyorum, sadece küçüklüğümden beri herkesin beni ezik bulduğunu biliyorum. Hatta abimin bile.

Annem ve babam hayatım boyunca bana hem aile, hem de arkadaş oldular. Ama bu aralar onların benden sıkıldıklarını anlayabiliyorum. Eskiden okuldan dönünce hemen onların yanına giderdim. Beni eğlendirmek için ellerinden ne geliyorsa yaparlardı. Ama tabii artık 19 yaşında bir kız olarak beni ne kadar eğlendirebilirler ki? Ve, fark ediyorum, onlarda 19 yıl bir çocuğu eğlendirdikten sonra yorgun düşmüş ve sıkılmışlardı.

İşte, benim hikayem bu. Asosyal ve hayatta hiç bir amacı olmayan kızın hikayesi. He, hayatımdan memnun muyum diye soracak olursanız... Memnunum, yani bu hayattan ne kadar memnun olu