HÜSRAN (2016 YAZ)

HÜSRAN (2016 YAZ)

  • WpView
    Reads 71
  • WpVote
    Votes 16
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Sep 2, 2015
Elime kara kaplı defterimi ve kalemimi alıp, yazmaya başladım dizelerin bile alamayacağı sevdamı... ''İnsanlar ölür, eşyalar eskir. Geçen zaman tüm canlıları ve cansızları yıpratır. Fakat ne zamanın ne de insanların eskitemediği yegane tek şey vardır Celil'im... 'AŞK' ''YILLAR AŞKLARI ESKİTEMEZ...'' Benim de sevdam öyledir ki ne yıllar eskitebilir ne de ben unutabilirim. Ömrümü sana sakladım ben. Geçen yıllarımı küçük köyümüzün küçük evinde sevdanla harcadım... Şikayetim olmaz, olamaz ki... Hatta öyle ki senin gözlerine bakarken gördüğüm yüzümü bile senin sayende sevdim ben. Kara gözlerinin hatırına dünyayı bir yana bıraktım, seni bir yana... Hüsran'ın annesinin ölümü, çocukluk aşkı Celil'in dönüşü, Celil'in ailesiyle beraber kalması, Celil'in platoniği Asude'yi öğrenmesi bir yandan da evlilik kararları... Hüsran bu sorunlara nasıl göğüs gerebilecek sizce? Gelin, bu hikayeyi beraber yaşayalım... Dünyanın en kutsal varlığı kadınların omuzlarında taşıdıkları yükleri, acıları, sevdaları izleyeceğiz...
All Rights Reserved
#258
hüsran
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Mafyaymısmıs
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines