Ateş ve Külleri

Kendimi karanlık gölün kıyısına vurduğumda birkaç gencin yaktığı ateşi seyre dalmıştım. Ne zamandır oraya baktığımın farkına varamadım ama üzerlerinde rahatsız edici bir etki yaratmışım hissine kapıldım. Yanan ateşe baktım son kez. Ne kadar umursamaz bir tavırla tutuşup gittiğine baktım. Ateşten geriye sadece küller kalmıştı sonunda. Oydum işte, o kadardım. Bir şeyler hep yanıp yok olduğunda geride kalandım. Ama hayır. Benim hikayem bu kadarıyla bitmemişti çünkü ateşin sönmediğini ve yeni yeni alevlendiğini biliyordum.