HALÜSİNASYON

HALÜSİNASYON

  • WpView
    Reads 2,290
  • WpVote
    Votes 218
  • WpPart
    Parts 9
WpMetadataReadComplete Sat, Jan 16, 2016
kahve kokusu bütün odayı sarmıştı.Ellen kokunun vermiş olduğu keyif ve ajansa seçilmenin rahatlığıyla iki kişilik koltuğuna yayıldı.Kahvesinden bir yudum aldı,kendini günün analizini yapmaya verdi,her akşam olduğu gibi.Her şey ne kadar da kolay olmuştu.Sanki görünmez bir güç bütün sorunları kimse görmeden ortadan kaldırmıştı.Kim yapmıştı ona bu iyiliği.Annesinin kanatlanmış ruhu mu?O an gözünün önünde hiç unutamadığı annesinin sıcak gülümsemesi belirdi.Ben buradayım kızım dediğini duyar gibiydi.Annesiyle ilgili aklında kalan üç beş anı gözünde canlanıyordu.İlkokula başladığında ilk şiir okuduğu zamana gitti. Kalabalığın içinde duran annesinin ışıltısı bu sisli gecede onun evini aydınlatıyordu.İşte yine bir gece daha hayal meyal hatırladığı annesinin düşüncesi bile içini bu denli rahatlatmıştı.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Hayat Ağacı
  • Kırık Kanatlar
  • BRONZ SERİSİ
  • YANLIŞ KİŞİ (İntikam)
  • EBRAR
  • Izdırar: Karanlık Aşk
  • Umay-Gerçek Ailem-
  • GÜNCE | Gerçek Ailem (Düzenleniyor)
  • SESİZ KIRILIŞ
  • Ayakkabı Mağazasındaki Hakimiyet

Cansu bir tıp öğrencisiydi. Hayatı hastane koridorlarında, nöbetlerde ve yorgun gecelerde geçiyordu... ta ki bir gün aniden yere yığılıp ölümle yüzleşene kadar. Kalbi durdu. Ama öldüğü yerde uyanmadı. Gözlerini 1800'lerin İstanbul'unda, zengin bir paşa konağında açtı. Artık herkesin "cinli" dediği genç bir kızın bedenindeydi: Cavidan. Bu dünyada kimse ona inanmıyor. Doktorlar çaresiz. Hizmetçiler fısıldıyor. Ve ailesi kızlarının aklını kaybettiğini düşünüyor. Ama Cansu bir şeyi biliyor: O ölmedi. Ve bu hayat... ona ait değil.

More details
WpActionLinkContent Guidelines