They are my Brothers?!
- LECTURAS 2,385
- Votos 140
- Partes 7
Ano kapatid ko sila pano nangyari yun eh ang pagkakaalam ko ay only child ako???
Halata naman na nagsasabi sila ng totoo eh...
Eh bakit wala akong maalala..
Eh kasi naman sino hindi magugulat may papasok sa room tapos yayakapin ako tapos biglang sasabihin na "We miss you Lil Sis sorry d namin sinasadya" Diba??? Di ko nga sila kilala eh tapos sasabihin nila yun.
Todos los derechos reservados
#9
daesung
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Concluida
MAN HATER
Hindi ko alam kung paano ko uumpisahan..hehe..first time ko magsusulat ng kwento sana magustuhan nyo ang storya ko..inaalay ko sa mga sawi sa pag ibig na ayaw ng umibig..pero darating pa rin ang kanilang destiny..dahil mayward fan ako sila ang gaganap sa aking sisimulan kwento. Hope you like it..muwahh! ☺Concluida
Me And My Mother
bata palang ako inalagaan na ako ni mama siya lang mag isa ang nag palaki saakin. si papa bata palang ako iniwan na niya kami. pano pag nawala ang mama mo? makakaya mo kaya? Si jay ay isang masamang bata dahil kulang sa pag mamahal at attension ng isang pamilya. Makakapag bago pa kaya siya? itong kwento na toh ay walang katotohanan. katha kathang isip lamang. hii guyss. support my story please.Concluida
I've learn everything from you
gxg po to, nd ko po to 1st story, pero ung 1st story ko po n sinulat ay binura ko, wala n po kc ko maisip idugtong , kaya po sa nagbabasa nun sorry po✌ hope u like my new story..ung mga name and happenings po dto ay gagawa gawa ko lng, anu man pong pagkakatulad sa tunay n tao o ibang story ay mrahil nag kataon lng. this story is about sa 2 tao n nagkalayo, pero muling nagtagpo..Concluida
Kahit ano kapa, Mahal Kita
.. ang kwentong ito ay isang kathang isip lamang .. kung may katulad man sa mga kwento o pangyayari ay hindi sinasadya ng may akda !!! maraming salamat foe .. Follow nio poe ako :) paread and vote narin foe :) LuckY_14Concluida
^My Secret Agent Life^
This story is all about imagination but some of these are not true..hahahaha basta halo-halo nato pero sana mag enjoy kayong basahin to dahil pinulot ko pa ito sa wonderfull brain cells ko hahaha...BTW ako si ^princess yhuri gail^ yep this is not my real name.ok lang naman na itago ang sarili ko sa pangalang iyan..:") Marami narin akong story pero nasa utak ko lang at ito palang ang una kong pagtitiyagaang isulat or itype dahil sa kababasa ko ng BHOCAMP ni ms.butterfly grabe po sobrang ganda ng mga story nya ^_^ super fun po ako ng mga story nya hihihi... okay enjoy na guys huh sana maintindihan nyo ang story ko.Concluida
Unforgettable Love Story
Pinag lalapit ng Tadhana ang taong sila talaga. Nainiwala ka ba doon? Madaming masasayang alaala na Hindi nyo makakalimutan! Hi Guys!! Please read my story this is not awesome story but I hope you like it. Please support Thank you!Concluida
Your love
"I wish that i could wake up with amnesia" Nasaktan ka na ba ng paulit ulit? , Umiyak ka na ba ng sobra dahil lang sa taong mahal mo? ,Tandaan mo di ka naman mali. Iiyak mo lang yan hanggang sa maubos ang luha na pumapatak sa iyong mga mata. Siguraduhin mo na hindi ka na iiyak dahil sa dahilang iyon , Nasaktan ka? Oo,natural yan. Lahat ng tao nasasaktan. Yung tumama lang sa paanan ng cabinet ung darili mo sa paa masakit na diba? Sa pag nagmahal pa kaya? Kaya wag mo sisihin ang sarili mo kung bakit ka nasasaktan sadyang nagmahal ka lang talaga at pagnagmahal handa ring masaktan. Naisip mo na rin siguro na sa sobrang sakit na nadarama mo ay sana isang araw, Gigising ka nalang ng limot mo na lahat ng sakit. Ganyan din si Joy Kim. She was a certified Hopeless Romantic. Expectations kills her happiness. Pero ganito ang buhay eh. "Sana makalimot nalang ako sa nakaraan." Ngunit sa hindi inaasahan hindi lang masasakit na alala ang nalimutan nya bagkus kasama ang masasayang pangyayari sa buhay nya. Maalala pa pa kaya nya ang taong kinalimutan na ng kanyang isip ngunit hanggang sa dulo ay isinisigaw parin ito ng kanyang puso. I hope you'll enjoy this Story!Concluida
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.
Más detallesPautas de Contenido