Serçe

İçimden bunları geçirerek yürüyordum ki biraz dalmış olacağım direğin birine çarpmıştım. Sonra bir mucize oldu ve direk konuştu: “Hey, hep böyle önüne bakmadan mı yürürsün?”. Bana bu cümleyi söyleyen direğe baktığımda onun bir insan olduğunu keşfettim. Ama gerçekten bir direkti. Benim boyum 1.65’ti. O ise 1.80 kesin vardı. Tek farkları bu direk konuşuyordu ve bir direğe göre oldukça iyi görünüyordu.

“Hayır sanmıyorum. Yalnızca düşüncelere dalmıştım. Böyle olduğunda genelde direklere çarparım. Özür dilerim Bay Direk.” deyip yoluma devam ettim çünkü Rana biraz daha geç kalırsam beni gerçekten diri diri gömecekti. Üstelik alnım hala acıyordu. Büyük ihtimalle şu an orada bir kızarıklık oluşmaktaydı. Acaba gerçekten de direk miydi? Belki halüsinasyon görüp insan sanmışımdır. Zaten yüzünü görmemiştim. Güneş vuruyordu. Evet evet kesinlikle halüsinasyon görmüştüm.

Not: Üniversite sınavı olan biri için hikaye yazmak vs. çok lüks işler. Şimdilik beklemede hikaye. Kazanırsam inşallah bomba gibi geri döneceğim falan diyemem çok büyük sözler. Olduğu kadar yine buralarda olacağım. Buraya kadar okuyanlara benden bir sepet teşekkür.