Usłysz mój krzyk..

Ze stu procentową pewnością można powiedzieć, że każdy człowiek ma jakąś tajemnice. Mogą byłe lub duże, mało lub wiele znaczące. Ich ujawnienie może mieć różne skutki. Jedni mają jedną, dwie lub trzy, inni zaś mogą mieć kilkadziesiąt. Ile ludzi na świecie tyle tajemnic.
Niektórzy mówią: Ja nie mam tajemnic! Jest to kłamstwo. Tajemnice można ukrywać nieświadomie. Mogą one powodować, że czujemy się po prostu źle.
Dlaczego je ukrywamy? Może dlatego, że się boimy. Ale czego? Reakcji społeczeństwa? Chyba właśnie tak.

Oto przykład osoby skrywającej tajemnice..

Blanka Ostrowska pod wieloma względami była zwyczajną pietnastolatką. Chociaż nie, wróć. Nie była zwyczajną nastolatką. Skrywała wiele tajemnic. Tajemnic, których raczej większość nastolatek nie skrywa.

Jedną z nich był alkoholizm mamy. Tak, jej mama piła i to bardzo często. Nie wiedziała kiedy to się tak naprawdę zaczęło. Nie miała zielonego pojęcia jak miała jej pomóc. Martwiła się o nią i jednocześnie nienawidziła. Nienawidziła jej za to, że swoje smutki topiła w alkoholu. Martwiła się, ponieważ kilka razy zdarzyło się, że pani Ostrowska upiła się do nieprzytomności.

Drugą tajemnicą były kłopoty finansowe. Komornik już dwa razy odwiedził rodzinę Ostrowskich. Pani Ostrowska całą swoją pensje wydawała na alkohol. Jej wynagrodzenie nie było wielkie.

Jednak jej największą i jednocześnie skrywaną tajemnicą były cienkie blizn, które pokrywały cały nadgarstek i część przedramienia dziewczyny. Każda blizna była jakimś problemem. z którym Blanka sobie nie radziła. A było ich sporo. Blizny można było opisać jako blade lub różowe kreski biegnące w różne kierunki. Jej ręka była polem bitwy. A jej przeciwnikiem był los.
Przez ostatni czas Blanka ani razu nie sięgnęła po żyletkę. Tylko dlatego, że przez dwa i pół tygodnia nie chodziła do szkoły. Spędziła je w łóżku.