Adım Adım HİDAYET

Adım Adım HİDAYET

Reads 7,356
Votes 246
Parts 10

Ongoing

Last published Thu, Sep 2, 2021

Fiction

Social Themes

Tagsaboutislam aşkınensafhali birhidayethikayesiancakbukadarguzelolabilir gözlerinebakamam ikra

Ikra, 18 yaşında gayet cicili (!)bir hayat yaşayan , Islam 'ı zerre kadar tanıyamayan bir genç kız. Anne ve babası şu modern ailelerden, her gün başka bir kokteyl de ama sürekli didişip kavga ediyorlar. Artık İkra bu hayattan bıkmış. Her gün kavga sesleriyle uyanmaktan bıkmış. Ikra nasıl hidayete eriyor . Nasıl Iman-u islama kavuşuyor? - Kesit- "Tunç Hayır gözlerine bakamam, ben artık böyleyim. Lütfen lütfen yanımdan git. " " Niye bakamıyorsun gözlerime niye? izin ver bir kez o kahverengiyi göreyim. " " Tunç pesimi bırak biz artık ayrı dünyanın insanlarıyız. " " Ben ne seni ne de gözlerini bırakırım.Sen benim Ikra ' msın "

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

(Yeniden Yayında!) Yusuf yüzlü, Demir yürekli.

3 Milyon okunmayla şimdi yeniden Wattpad'de. ....... Bu Demir yürekli Yusuf ile ürkek yürekli Erva'nın hikayesi. Demir annesi gittiğinden beri Yusuf yanını kaybetmişti. Öfke ve nefret sanki anne karnında kalbine yerleştirilmiş gibi her yanını kuşatmıştı. Kalbi intikam hırsıyla buz kesmişti. Soğuktu artık Demir. Annesi'nin oğlu değildi. Zaten onu yola getirecek, ona doğruyu gösterek anneyede sahip değildi. Şimdi eceline, annesine gidene kadar, onun rahat uyumasına yardım edecekti. Kararmış kalbi daha fazla ne kadar kararabilirdi? Onu bu hale insanlar getirmişti.... *************** Erva; Hayatı seccade ve kalemlerinin arasında gidip gelen tertemiz bir kır çiçeğiydi. Onun gözleri asla tam açılmaz, dünyayı pembe gözlüklerle görmezdi. (UMUT SERİSİ 1) Her ne kadar farkında olmasa da imtihanların en zorunu yaşıyordu. Sabır dolu kalbi hiç bir sıkıntıya isyan etmiyor, mütevazı başı asla hiddetle dikelmiyordu. Tek sırdaşı kağıtları, kalemleri ve kumaşlarıydı... Edep timsaliydi Erva. Bakan gözler ar eder, bir daha bakmaya yürek isterdi. Ama onun kendini kapattığı bir kafesi, prangalarla susturduğu umutları vardı. Umut zehirli bir yılandı. Sinsice yaklaşıp, en acı yerinden vuracaktı Erva'yı. Ama umudun panzehirini bulacaktı genç kız. O gece başına gelecekleri bilse iner miydi o bahçeye?Kurulur muydu her zaman ki salıncağına? Allah bilirdi... Ama Allah onun kaderini çizmişti, Erva'ya da ancak teslim olmak düşerdi. Yazım tarihi: Eylül 2014

Content Guidelines