before I go back to the city || Hyunlix
Lee Felix ma siedemnaście lat i wyjątkowy talent do robienia z drobnych problemów narodowych katastrof.
Nie jest rozpieszczony.
Nie jest zły.
Po prostu ma w sobie za dużo energii, za dużo emocji i zdecydowanie za mało cierpliwości do świata, który oczekuje od niego powagi.
Z piegami rozsypanymi po policzkach, jasnymi włosami wpadającymi do oczu i językiem ostrym jak brzytwa, wchodzi w każdą sytuację bez planu i bez filtra. A potem dziwi się, że wszystko wybucha.
Kiedy jego ojciec po kolejnym „niefortunnym incydencie" wysyła go na całe wakacje na wieś do ciotki Soyeon, Felix jest przekonany, że to koniec jego życia towarzyskiego.
Wieś pachnie trawą, ciszą i odpowiedzialnością.
A Felix nie lubi ani ciszy, ani odpowiedzialności.
I wtedy poznaje Hwang Hyunjina.
Osiemnastoletniego bruneta o spokojnym spojrzeniu, dłoniach ubrudzonych ziemią i głosie, który brzmi jak letni wieczór. Hyunjin kocha sztukę, naturę i harmonię. Pomaga sąsiadom. Opiekuje się zwierzętami. Rzadko się złości.
Do momentu, aż w jego uporządkowany świat wchodzi blond chłopak, który nie potrafi przejść przez podwórko bez przewrócenia czegoś po drodze.
Felix jest głośny.
Hyunjin jest spokojny.
Felix prowokuje.
Hyunjin ignoruje.
Felix się śmieje.
Hyunjin... zaczyna patrzeć trochę za długo.
Bo może to nie była kara.
Może to było lato, które miało wszystko zmienić.
I może największym problemem nie jest to, że Lee Felix wprowadza chaos do tej małej wsi.
Tylko to, że Hwang Hyunjin coraz mniej chce, żeby ten chaos kiedykolwiek wyjechał.
