SİYAH

"Yapamam."
"Peki ya neden?"
Sesindeki çaresizlik canımı yakmıştı.
"Korkuyorum."
"Korkma!"
Ses tonu benim daha çok korkmama sebep olmuştu. Daha deminki sesindeki çaresizliğin yerini öfke almıştı sanki. Dayanamadım. Gözümden bir damla yaş istemsizce süzüldü. Gözümden düşen damla onun bana olan bakışlarını yumuşatmıştı.
"Ağlama.Ne olursun ağlama."
"Daha fazla direnemiyorum."
Ellerini yavaş yavaş belime doladı. Engellemedim onu bu sefer. Başımı koydum ben de onun göğsüne.
"Güven bana."
Çoktan güvenmiştim bile ona. Belki de olması gereken buydu...