MR. TAGUMPAY
- Leituras 175
- Votos 2
- Capítulos 1
"Itago nalang natin ang pangalan ko sa pangalang Potpot. Medyo boring ang story na to pero gusto ko makarelate ang mga readers. My story is about kung pano ako nagtagumpay sa sarili ko. ok lets start. Aminado ako sa sarili ko na dati akong lokoloko. Naalala ko pa nung bata pa ako (10-12 yrs old) ay laman na ako ng barangay palagi at iisang kaso lang ang kinasangkutan ko, away, riot, bullying. Hinding hindi mabubuo ang araw ko ng hindi dumadampi itong kamao ko sa mukha ng mga kaaway ko o kahit na sinong trip ko lang. Pero aminado din ako sa sarili ko na may kinakatakutan ako. Malakas din ang loob ko kahit ako lang magisa at sinusugod ko lahat ng kaaway ko o kahit kaaway ng tropa ko o kahit kaaway ng tropa ng kaaway ko. Napabilang din ako sa grupo ng kilalang fraternity nung high school na ako. Pero kahit na ganun ang buhay ko dala ng impluwensya ng barkada ay hindi ko pinabayaan ang pagaaral ko. Hindi ko pinagyayabang bagkus ay naalala ko lang ang aking pagkabata. Nagtatop ako sa klase
Todos os Direitos Reservados
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
The Uncertain Life of Ronnie ( Book 1 )
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.Concluída
❤LOVE ENEMY❤
Prologue: I never really thought that I would fall for him...He's not even my friend. In fact, he used to be my best enemy. I used to hate Kai so much that I dreaded to see him every day. But I had to, because he's my classmate. I was friendly to him once, that was when we were in first year high school. Syempre first day sa school kaya friendly dapat sa lahat. Kaso kakaiba si Kai lalo na pagnang-aasar na siya. Sobrang inis at init ng dugo ang nararamdaman ko pag-inaasar niya ako. Ewan ko ba. Kakaiba kasi ang mokong mang-asar at lagi na lang akong nasasapol idagdag pa ang pagiging antipatiko at mayabang nito na lalong ikinaiinis ko. Marami rin naman ang nang-aasar sa akin pero iba talaga si Kai, siguro na rin dahil sa hindi ko agad nailalabas ang inis ko sakanya. Kai had a leukemia, kaya I had no choice kundi tiisin na lang ang lahat ng pang-aasar na ginagawa niya saakin. I tried to avoid him para maiwasan ang gulo, baka kasi pag hindi ko napigilan ang sariliConcluída
My Rebound Guy
Naranasan mo na bang magmahal? Naranasan mo na bang masaktan? Naranasan mo na bang maging tanga? Kasi ako? Oo. Pag mahal mo daw ang isang tao kaya mong gawin lahat. Lahat-lahat! Kahit kaibigan ka lang basta may papel ka sa buhay niya okay na. Aba! Kesa naman wala. Hindi ko alam kung kailan, paano at saan ko siya minahal. Basta ang alam ko... mahal ko siya... kahit may mahal siyang iba. Loving her from a far is okay with me. But once I saw her fell to the ground, crying? I swear! I'm ready to do everything just make her happy. Ang maging isang takbuhan kapag nasasaktan, maging isang dakilang tanga para lang mapatawa ka, ang maging isang taga sunod kapag nalukungkot ka, at ang maging isang panakip-butas para makalimutan mo yung sakit kahit panandalian lang. Lahat gagawin ko. Lahat-lahat. Dahil mahal kita, kahit rebound lang okay na. The story will be edited soon. Thank you! Please do inform that my username is changed to wounder3rConcluída
Until We Meet Again
Tama nga sila. Habang tumatanda at nagkakaisip ka doon mo lang makikita kung gaano kahalaga yung mga bagay at tao sa paligid mo. Yung tipong mas uunahin mo pa ang mga iyon kaysa sa sarili mo. Back then when i was High School wala akong pakialam sa mga taong nasa paligid ko. I was alone i was afraid to be attached by someone because i was scared to get hurt. Pero lahat ng takot na nararamdaman ko nawala nong nakilala ko siya. Binago niya ako, binago nya ang buong pagkatao ko. Pinaramdam niya kung gaano kasaya mabuhay. Para sa akin isa siyang anghel na binigay sakin ng Diyos upang baguhin ako. Pinahiram lang siya sa akin. Kung may pagkakataon lang ako hihilingin ko na sana hindi na matapos ang huling araw natin. I was happy because I met her. She changed me. Utang ko sakanya kung ano man ako ngayon at kung asan man ako ngayon. I hope sa kabilang buhay magkikita kami at ipagpapatuloy namin ang naudlot naming pagmamahalan.Concluída
You Broke Me First (Pontevedra Series #3)
I always wondered how it feels like to be rich. How it feels like to walk with a luxury bag clinging on your arm. How it feels like to have jewelries to make you shine. Maybe I am ambitious. Maybe I am materialistic, because I never experienced having any of it. I needed to work for myself. I needed to support my study because I have no one. I don't have anyone to support me that's why I didn't know how to act and how to grow myself as a person. No one guides me to the right path. No one is there for me. I am always alone. That's why when I meet this rich handsome man, I did everything to get close to him. I flirted with him. I tried to catch his attention. In short, nagpapansin ako. All I thought, kapag malapit na kami sa isa't isa mararanasan ko na ang magandang buhay pero hindi e. Mas lulubog pa pala ako sa kaniya. Mas babagsak pa pala ako. Luluha lang pala ako at masasaktan. Bakit kaya hindi umaayon sa akin ang tadhana? Why did it choose to give me bunch of challenges and problems and not happiness? Kahit saglit lang. Kahit patikim lang ng saglit na kaligayan. Gano'n ba kahirap ibigay sa akin iyon at kailangan pang ipagdamot sa akin?Concluída
Breaking Past The Lies
Ang gulo ng mundo. Puno ng mga problemang ayaw kong harapin, pero kailangan. Puno ng mga gawain na hindi ko gusto, pero kailangan. Puno ng responsibilidad na ayaw kong bitbitin, pero kailangan. Hanggang dito na lang ba ang kalayaan na mayroon ako? Hanggang dito na lang ba ang kakayahan kong lumipad? Ganito na ba ako kababa? Saan nga ba nagsimula ang gulo? Nagsimula ba nung pinanganak ako? Nung bumagsak ako? O baka nung nakilala ko siya? Dumating siya sa hindi ko inaasahang pagkakataon. Sakanya ko lang naramdaman ang kalayaang maging ako, yung hindi tagatupad, hindi tagabuhat, kundi yung ako lang. Pero hindi sapat ang "tayo" sa mundong puro "bawal." Hindi sapat ang pagmamahal sa mundong may sinusunod na patakaran. Kaya ngayon, pinili kong lumayo kahit na ang puso ko ay kumakapit parin nang mahigpit. Pinipili kong tumahimik kahit gusto ko nang isigaw ang lahat ng hinanakit. Kung sakaling magkita tayong muli, sana, wala nang kailangan labagin.
A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
"Ano ang kaya mong isugal para sa pag ibig? "Ano ang kaya mong isakripesyo para sa Pangarap? "sa Panahon na Lugmok ako at bigong-bigo Nakilala ko si Jayson Ramos. Isang anak mayaman, nakatira sa isang marangya at malapalasyong Bahay na parang doghouse lang ang bahay namin kung ikukumpara sa mansion nila. Naging classmate ko siya sa isang subject. At doon ko nadiskubre kong ano ba talaga ako. Dahil sa pagdaan ng mga araw na kasama ko ito , nagulat nalang ako nahuhulog na pala ako dahil subra akong nasasaktan at nagseselos kapag may kasama itong iba. Pero Magkaiba kami ng mundo na dalawa, isang mundong magulo kagaya ng kasarian ko na hindi ko matukoy kong ano. Pero what if na ang pag ibig na aking nadama ay taliwas pala sa kanya. Langit siya at Lupa ako , kaya Hanggang tanaw nalang ako. Dahil ang pag-ibig ko ay hindi niya naman pansin. Dahil ang mata niya sa iba na nakatingin at ang puso niya ay sa iba na nakalaan. Hanggang kailan ako maniniwala sa kasabihan na "Sa Pag-ibig walang mahirap at mayaman And loveWins." Kaya bang Tabunan ng Pag-ibig ang stado namin? What if na ang pinag alayan mo ng iyong puso at kaluluwa ay mayroon malaking bahagi sayong pagkatao? Hanggang saan mo kayang manindigan? Hanggang saan mo kayang lumaban kung alam mong talo kana? Hanggang saan mo kayang sumugal Kung sa Umpisa palang ay Mali na ang lahat? DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. _ All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law."Concluída
Season 1: Great Pretender
Magaling ka bang magpanggap at magtago ng nararamdaman? Mahilig ka rin bang tumanggi sa mga katotohanang tungkol sa sarili mo? Ako si Zhavia. Lahat ay nagawa kong itago simula nang makilala ko ang dalawang tao na hindi ko alam kung ano ba talaga ang role sa buhay ko. Masyadong magulo, pinasasakit nila ang ulo ko. Pareho silang kinababaliwan ko. Iyun nga lang, ang isa ay kinababaliwan ko nang dahil sa paghanga, gusto ko siya, gustong-gusto ko siyang angkinin. Habang ang isa naman ay kinababaliwan ko rin, pero nang dahil sa galit at inis, gusto ko rin naman siya, gustong-gusto na sapakin! Biskwit! PERO HINDI KO NA ALAM KUNG KANINO BA DAPAT MAGTAPAT NG TOTOO ANG PUSO KO! NAKAKALITO!Concluída
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo