Hazan Zamanı

İncinmiş kalpler,intikama and içilmiş yeminler....

Deniz ve yağmurun birleşmiş kokusu ruhumun en derinine işlerken, ılık rüzgar tenimle dans ediyordu adeta. Gözlerimden akan yaşlar yağmurla karışarak ıslatıyordu beni. Birden karşıma annem çıktı. Yağmur durdu, deniz çekildi,gece oldu ve fırtına başladı. Üstümdeki beyaz elbise siyaha dönüşürken, ayaklarım tutmamaya başladı. "Derin" dedi, annem. Annemin sesini duyduğumda ağlamam şiddetlenerek hıçkırıklara dönüşmeye başladı. Anne ne olur yalnız bırakma beni burada,Lütfen lütfen diye nidalarimin arasindan bir ses duyuldu "Derin" ardından bir kaç kere daha. Karşı uçurumda annem babam ve Asya
vardı. Bir ses daha duyuldu "papatya"! bu ses 6 yaşımdaki aşkım Demir'di.
Az kaldı papatya
buluşacağız dedi. Tam sesin geldiği be annemlere doğru koşarken birden siyah bir yerin içine girdim derken çığlık atarak uyandım.

siyah papatyalar, kuru güller,solmuş menekşeler...
aşk ve intikam arasında kalan kavrulan yürekler...
Hazan Zamanı'nda