unutamicanız sözler

Birbirine düşman iki mahalle Reislerin Savaşı İmkansız bir aşk

"Abi mi?" "Abi-ler." 16 yıl sonra tüm hayatınızın yalan olduğunu en yakın hissettiğiniz insanın aslında bir yabancı olduğunu öğrenseydiniz napardınız?

Yaş farkı vardır, dikkate alarak okuyun. Karakterlerime gelen en ufak hakarette engellenirsiniz. Siz: adınız lütfen bayım :) 0535*: Karşılığında bana ne vereceksin? Siz: ne istersiniz? 0535*: Fotoğrafını istesem ileri gitmiş olur muyum? Siz: bilmem :) Siz: Bir fotoğraf gönderildi* daddyissues #1/ 27.01.2024 watty #1/ 29.03.2024 wattys #1/ 29.03.2024 komedi #1/ 19.04.2024 eğlence #1/ 03.06.2024 hukuk #1/ 04.07.2024 başsavcı #1/ 21.08.2024 wattpad #1/ 12.08.2025

(Tamamlandı) 26 yıl önce karışan hayatlar. Ailesinin göz bebeği Naz ve ailesini kabul etmeyen Almiranın hikayesi. Arslan'ların prenses kızı Naz aslında Biolojik kızları değilse neler olur? Peki güçlü savcı Naz Arslan bu gerçeği kabul edecek mi? Almiranın yıllar önce öğrendiği gerçek ortaya çıkmışdır. Peki şimdi iki genç kız ne yapacak? Naz canından çok sevdiği abilerinden ayrıla bilecek mi? Böyle bir şeyi bu iki aileye kim yapmış ola bilir ki? Tesadüf mü yoksa intikam oyunu mu?

Henüz altı aylık bir bebekken Soydan imparatorluğunun göbeğinden, sevgiyle sarıldığı sıcak yuvasından koparılmıştı Alin Çilek. Geçen üç buçuk yılın ardından, geride sadece ürkek bir çocuk, peltek kelimeler ve çileğe olan o tehlikeli alerjisi kalmıştı. Soydan ailesi kaybettikleri minik çileklerini nihayet bulmuştu bulmasına ama karşılarındaki küçük kız, onlara "baba" "Anne" ya da "abi" diyemeyecek kadar yabancıydı bu devasa dünyaya. Hastanede karışan, 18 yıl sonra zengin ailesini bulan o klasik kurguları unutun. Bu hikayede; elinde peluş tavşanıyla o devasa duvarların arasında kendine masum bir sığınak aramaya çalışan, evdekilerden korktuğu için uzatılan ellerden geri kaçan 4 yaşında bir kız çocuğu var. Diğer tarafta ise yer altının korkulu rüyası öfke kontrolü sıfır bir baba, sessizliğiyle dağları deviren en büyük abi Miran, ringlerin hırçın boksörü Utku, serseri ve kıskanç Alp ve soğuk kanlı Arda... Koskoca bir mafya imparatorluğu, minicik bir kızın peltek kelimeleri karşısında dize gelmeye hazırdı ama buzlar bir günde erimezdi. Bir çocuk, hiç tanımadığı insanlara hemen sarılamazdı. Onlar Alin'in ürkek kalbini kazanmak için sabırla beklerken; havuz kazalarından sağ çıkmayı, Alin'in peşinde sessiz nöbetler tutmayı ve onun kreşte edindiği o "erkek" oyun arkadaşlarına karşı sakin kalmayı öğrenmek zorundalar! Silahların, mafya kurallarının ve sert bakışların sökmediği tek yer; Alin Çilek'in o peltek,tatlı ve masum dünyasıydı. Adım adım, sabırla, bolca kıskançlık kriziyle ve kırılan bir çocukluğun ilmek ilmek yeniden örülmesiyle büyüyen o sarsılmaz aile bağının hikayesi başlıyor. "Benim adım da Ayin Çiyek... Teşekküyy edeyim." 💫🐥

Namı Kurt olan mavi gözlü bir kadın, Alfa timine komutan yardımcısı olarak gelir... peki Alfa Timinin, Alfası, komutanı namı değer Alfa; kurduna aşık olursa, işler değişir... peki bu olayın akışı nedir?

Bir kadın ve bir erkek ıssız bir adaya düşer ve birlikte yardım beklerken adada birlikte yaşamaya çalışırlar. Yaşarken birbirlerinin her şeyi olan iki genç arasında şehvetli dakikalar ve komik maceralar yaşanmaktadır. Fakat yardım ne zaman gelecek onu bilmiyorlardır belki sonsuza dek bu adada kurtarılmayı bekleyeceklerdir...

17 yıllık hayatını geçirdiği ailesinin öz ailesi olmadığını öğrenen Umay'ın hikayesini anlatıyoruz. Klasik bir aile kitabı olabilir ama çok daha güzeli.

🏀 Sayın sen, ben Deva. Deva Çetinceviz. Adımdan da anlayacağın üzere ben kolay lokma biri değilim. Evet, babam beni erkek gibi büyüttü ama öyle olmasaydı da ben tuttuğunu koparan bir kadın olurdum. Benim hikâyem, kardeşimin başımıza açtığı işler yüzünden babamın benden yardım istemesiyle başladı. Ama bu sandığın kadar küçük bir yardım değildi. Yardımcı antrenörlük yaptığı bir basketbol takımında iki aylığına onun yerine bakmamı istiyordu. Bu benim için çocuk oyuncağıydı. İşi yerine getirebilecek kabiliyete sahiptim. Kolaylıkla üstünden gelebilirdim. Lakin küçük bir sorunumuz vardı. Bu işi erkek kılığına girerek yapmak zorundaydım. Hem de bir erkek basketbol takımında. Anlayacağın üzere olaylar karışık, yolumuz engebeli. Ve ben agresif bir şoförüm. Erkek gibi büyümekle erkek olmak arasındaki farkı göreceğim bu yolda bana eşlik edersen kendimi daha az yalnız hissederim. Hazırsan başlayalım mı?

Kim bilir, belkide o gün hayatımın aşkıyla karşılaşmıştım... Anonim: *Fotoğraf gönderildi* Anonim: Günaydın;) Ateş: Hassiktir Anonim: Ooo bu kadar çabuk yazmanı beklemiyordum Ateş: Kimsin sen? Adres ver adres