Una historia sin fin...

Una historia sin fin...

  • WpView
    Reads 31
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing<5 mins
WpMetadataNoticeLast published Fri, Sep 11, 2015
- una historia sin fin... Ahí estaba yo, con un vacío por dentro pero siempre con una sonrisa presente. Estaba con unos amigos, y de momento inesperado...llego el, sin pensarlo, ahora es mi primer y último pensamiento. Todo fue repentino, todo comenzó como una pequeña amistad y luego...más que eso. ''Nunca pensé que sentiría algo así por alguien'' dijo Mariana a su amiga Andrea. Aunque la distancia no ayudaba mucho, cada fin de semana, siempre estaban juntos, sin excepción. Muchos obstáculos se interpusieron en sus caminos, pero ellos los afrontaron, tantas personas queriendo su caída, pero estaban más fuertes y únicos que nunca, ''CON UNA SOLA MIRADA Y SIN DECIRNOS NADA, YA LO SABIAMOS TODO'' dijo Mariana a Andrea. ''NO TE ENAMORES'' dijo Andrea ''SUFRIRAS'' dijeron muchos. Pero para Mariana eso no importaba, ella lo quería a él y nada más que a él, sin él no comía, no dormía, no paraba de pensar en él, sin él no podía vivir, sin él ni siquiera era capaz de respirar, para ella él era su TODO.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Tell Me You Love Me Too
  • Addict In Black ✔
  • Fallen Angel {COMPLETED%}
  • PAUBAYA
  • 𝐿𝒜𝒢𝒰𝒩𝒜𝒮- 𝘒𝘦𝘷𝘪𝘯 Á𝘭𝘷𝘢𝘳𝘦𝘻
  • A Beautiful Piece Of Broken Pottery
  • The Desire Variable | Rewrite
  • 𝐋𝐎𝐕𝐄𝐑 𝐁𝐎𝐘 || Kevin Alvarez

Umpisa pa lang alam ko sa sarili ko na hindi mo naman susuklian ang pagmamahal na nararamdaman ko para sa'yo. Una pa lang alam ko ng kapatid lang ang tingin mo sa akin habang sa kaniya tingin mo ay magiging asawa at maging nanay ng mga anak mo. Alam ko. Sa umpisa pa lang alam na alam ko. Pero kahit totoong alam ko sa sarili ko ang bagay na 'yan. Mas pinili kong magbulagbulagan kasi akala ko makikita mo din ako, hindi bilang kaibigan o kapatid kundi bilang isang babae. Akala ko sa paglipas ng panahon ay matututunan mo din akong mahalin at piliin kahit pa iniwan ka niya. Akala ko mapapalitan ko siya sa puso mo. Ngunit sa paglipas ng panahon. Mas lalong maging malinaw ang lahat. Naging sobrang linaw na hindi na kayang maging bulag bulagan. Hindi ko maiwasang mag tanong kung anong mali sa sarili ko. Ako naman yung nandito sa tabi mo pero bakit hindi ako? Bakit kahit wala na siya ay kalaban ko pa din siya diyan sa puso mo? Bakit kahit wala na siya ay kahati ko pa din siya sa diyan sa atensyon mo? Bakit... Bakit hinihintay mo pa din siyang bumalik sa'yo?

More details
WpActionLinkContent Guidelines