Umut

Gitmesi gerekliydi çünkü. Kadın gitmesini istemişse gitmesi gerekti. Döndü adam. Kadının o bembeyaz ufacık olan yüzünü ellerinin arasına aldı. Anlından öptü kadının. "Git dediysen giderim. Neden diye sorgulamam. Vardır senin bir bildigin. Ama aklından çıkarma ki her zaman seni sevecek uğruna canını verecek bir adam hep seni bekleyecek bir adam var burada." Kadının elini alıp kalbinin üzerine koymuştu. Kimse konuşuyordu. Etrafta kimsecikler yoktu. Bir adam, bir de kadın. Hüzün eşlik ediyordu onlara. Kadın kafasını kaldırdı adamla göz gözeydi artık. "Affet beni" dedi. Ama bir şey söylemedi kadının yüzünü ellerinin arasına aldı alnına ufak bir öpücük kondurdu. "Seni seviyorum. "Geri çekilirken ağzından dökülen iki kelime. Arkasını döndü rüzgârın ona eşlik etmesini istediği kurumuş yapraklarla birlikte yürüdü. Kadın baktı. Adam yürüdü. Belki hrrşey son bulmuştu. Belki de bir son yeni bir başlangıçtı.