KAYBOLUŞ

İnsanları ne mutlu edebilirdi. Fazla sevgimi yoksa paramı... Aklımda cevabını bilmediğim sorular...
İnsanlar parası yüzünden sevmediği işleri yapıp,var olmak için mutsuz hayatlar sürüyor ,çoğu insan birbirleriyle çıkar ilişkisi kuruyor.Bense bu dünyada kendime bir yer arayıp bulamayanlardanım. Zihnimi kaplayan düşüncelerden çalan telefonun sesiyle sıyrıldım.
"iyi günler Zehra hanım bugün saat ikideki randevunuz vardı ."

"tamam yelda Hanım hatırlatmanız için teşekkür ederim."
Etrafımdaki insanlara göre ben bir deliydim çünkü onlar gibi eğlenemiyor,onların tabiriyle bu zamanda yaşamıyordum.Uzun zaman psikolojik yardım almadan hayatımı devam ettirdim doğru bildiniz bende pisikologlara karşı olanlardanım taki o güne kadar en sevdiğim mevsim olan sonbahar ağaçları o sararan yaprakları küçükken tek arkadaşım olan babamla tek anım dökülen yapraklara basmanın çıkardığı o ses ve kahkahalarımız... sahi ben ne zaman bu kadar yalnızlaştım
bir eylül günü insanlar değisti zaman değisti...