We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
KORKULARIMIZ

KORKULARIMIZ

  • WpView
    Reads 9
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadMatureComplete Tue, Feb 2, 2016
WpInfo
Fiction
Romance
mete ben ve ayhan okula doğru ilerliyorduk öyle bir muhabbete daldık ki okula geldiğimizi bile anlamamıştım neyse konumuz yine aptal kızlar mete başladı sövmeye bu kızlar kadar tirip atsam yemin ederim ki şimdiye kadar 20 tane manita değiştirmiştim vallahi, ben ayhan ise bu esprilere kahkayla eşlik ettik vallahi ne yalan söyleyim kız olmak çok zor anasını satim dedi ayhan off ne ne güzel guluyoduk hoca içeri girerek corbamıza limon sıktı offff şimdi baslicak fasulyenin faydalarını mete başladı söylenmeye lan buda kız sonuçta saçmalaması anormal değil dedi hoca mete bana mı dedin,evet bugün cook güzel olduğunuzu söylüyordum da hocanın gururu okşanmıştı saol yavrum,ayhan metenin kafasında bir tane yapıştırıp lan hıyarto hani kızlar aptaldı yaaa oğlum karı not veriyor ondan ayhan bır sık tır git lan
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • 𝖢𝖠𝖭𝖧𝖨𝖱𝖠Ş •𝖣İ𝖫𝖣𝖠𝖱•(AŞİRET +18) DÜZENLENİYOR....
  • Balca
  • ÇİÇEK KIZ - GERÇEK AİLEM
  • LİNA
  • Söyle Bana Demonio
  • KİRAZ ÇİÇEĞİ MAHALLESİ
  • Derin(Gerçek ailem)❆
  • Acımasız Ağa(Tamamlandı✓)
  • Milli Tasarımcı // Yarı Texting
  • Sirayet|Texting

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

More details
WpActionLinkContent Guidelines