Senden Sonra Ben

İnsan neden acı çekmekten bu kadar zevk alabilir ki? Oysa hayatta yapılacak , yaşanacak o kadar güzellik var ki. Biz miyiz acıyı bu kadar seven yoksa acı mı bize bağlı kalan? Geçmişe bakarak ileri yürüyemeyeceğimizi bile bile neden geçmişi tekrarlıyoruz? Neden bütün yaşanmışlıkları , yaşanacakları içimize atıp içimizden atamıyoruz? İşte tüm sorunumuzda bu. Yazın canınınız yandıkça. Kağıtlara dökün içinizi ama ona dökmeyin. Yoksa ölü insanı diriltip tekrar öldürebilir. Acıyı sevin mesela ona sevdiğinizi söyleyin. Bağırın hayat senden korkmuyorum diye. Her şeyi sevin ama sizi sevmeyen birine sevdiğinizi söylemeyin.