Unutma

Zeytindalının kıymetli incisine benzeyen gözleri vardı bakamadığım, içinde kaybolmaya bile cesaret edemeyecek kadar derindi belki.
Her fırsatta gel dedik, misafir edelim birbirimizi binlerce kez kırılmış, parçalanmış kalplerde.
Birgün yanyana gelip iki laf kalabalığı yapıp dalga geçelim birbirimizle.
Anılarımızı anlatalım yaşayarak tekrardan aynı yerde
Ama sadece biz olalım paşam göz göze dip dibe
Sesin sesime karışsın beraber olsun derdimiz, eğlencemiz, üzüntümüz kaybettiklerimize yanalım beraber
Hayallerimizi anlatalım yıldızlar altında
Aynı sabaha birbirimizi izlerken uyanalım
Bugüne kadar ki sevmeleri uçak yapıp sahipsiz çöllere bırakalım
Korkalım en kötüsüde
Kaybetmekten ama bizi kaybetmekten, saygıyı, güveni, ilk olmayı kaybetmekten Korkalım
Her şeyi unutalım ama birbirimizi unutmayalım
Unutmaya alışırsak, hayatta bizi unutmalara alışır zamanla.