Unutulmaz

Hava çok soğuktu yol bitmek bilmiyordu.
Herşey üst üste neden gelirdi ki. Arabanın anahtarlarını da evde unutmuştum. Burdan hiç mi taksi geçmezdi. Hızlı adımlarla koşarcasına yürürken birilerinin beni burdan evime götürmesi için dileniyordum. Birden başımı sert bir yere çarpmamla o anki hissettiğim acıyla başımı kaldırdım ve karşımda beni bekleyen şaşkın bir çift tanıdık yemyeşil gözleri görmem bir oldu. Gözleri adeta bu havanın ayazını durdururmuşçasına sıcak bakıyordu. Biraz daha bakmaya devam edersem eriyecekmişim gibi hissetiriyordu.Sanki beni çeken bir güç vardı. Gözlerinde kaybolmaya başladığım anda
"İyi misin?"diye sorunca birden tedirginleşerek iyiyim deyip gözlerimi gözlerinden zor da olsa ayırarak orayı terk etmem çok kısa bir zamanımı aldı. Bunların hepsi bir tesadüf müydü yoksa kader mi bizi buralara kadar getiriyordu.