Bir Tutam Aşk

Mutluluk beraberinde mutsuzluğu da getirir derler ya hani... Hani mutluluğun ne kadar büyükse acın da o kadar büyük olur derler ya. Hani İnsan hissettiği şeylerin adını koyamaz yada koymak istemez. Tarifsiz bir hissi iliklerine kadar tüm hücrelerinle hissedersin ya. Hani Nazım Hikmet'in satır satır kaleme aldığı. Cemal Süreyya'nın eski yıpranmış kırçıl kâğıtlara şiir diye döktüğü o şair hane sitem eden sözleri. Hani Özdemir Asaf'ın
"İmkânsızı yaşamak mıdır sevmek? "
"Yoksa Severken, imkânsız mıdır yaşayabilmek?"
diye efil efil işlediği kelimeleri kâğıda döküp aklının ücra bir kısmında cevapsız bıraktığı sözleri, neydi bu kalbimin hissettiğim şeyleri bastıramayıp bir dalganın hırçınlığı gibi gün yüzüne vurduğu şey... Alışkın olmayan bedenimi yıkıp kavuran his...
Aşk mıydı bu?
İşte bu... Bu benim hikayemdi. Yeni doğmuş bir bebeğin küçük göz kapaklarını açtığında gözlerini dolduran ışığa alışkın olmayışı kadar yabancı bir hissin içimi kavurması. İmkânsızlığa, olmayışlığa beyaz bir sayfaya tek tek kara lekeler bırakıp umutlarımın umutsuzluğa eşlik ettiği şey işte bendim bu benim hikayemdi.
Ben mi? Ben Dildar. Dildar Ardıç 18 yaşında aşkla birlikte hayatına giren ölümcül bir hastalığa direnen kafasında çalan umutsuzluk çanlarını susturmak isteyen kızdım ben.
İmkânsızlığımın ilk defa bu kadar güzel oluşunun hikâyesiydi bu...
Hayata aşkla tutunan genç bir kızın hikâyesi...
Benim hikâyem...