Sus !

Hayatını deli dolu yaşayan Aynura yaşanacak talihsizlikden habersizdir. Hayatını maraton şeklinde yaşarken kapı çalar ve onu hiç bilmediği eve sürükler. Ya o evde gerçek ailesi yaşarsa?

tenime yazılmışsın, elimden ne gelir?

Hukuk son sınıf öğrencisi Liva Koral, stajıyla ilgili bir konuda eski sevgilisi, Cumhuriyet Savcısı Barlas Vural'a yazmak zorunda kalır. Yıllar sonra gelen bu mesaj, ikisini yeniden karşı karşıya getirirken, aralarında kalan şeyleri de sessizce geri getirir. ── ⋆⋅𖤓⋅⋆ ── Argo ve şiddet içerir! 05/05/2026

cok tatli bir cift

Kaç dakika koştum bilmiyorum ama gözlerimi kapatmıştım. En son korna sesi ile kendime geldim. Korkudan gözlerimi zar zor açtım. Yolun ortasında arabanın önüne atmıştım kendimi resmen. Arabadan bir adam inip benim olduğum tarafa gelmeye başladı. "Hanım efendi, iyi misiniz?" Telaşlı sesimle konuşmaya çalıştım. "Lütfen yardım edin bana, o... o beni bulacak." "Kim?" "A-" dememe kalmadan silah sesleri duydum. ___________________________________________ dikkat; argo kelimeler ve şiddet vardır.Ona göre okuyunuz!

​"Beni bir gece misafir et Barbaros Karaduman. Ruhumdaki bu karanlığı seninle bölüşmeme izin ver." ​İnci, annesinin aşağılamalarından kaçtığı o barda hayatının en büyük kumarını oynadı. Bir gece için masumiyetinden vazgeçti ama bir ömür boyu sürecek bir fırtınanın ortasında kaldı. ​Acımasız bir organ mafyası olan Barbaros için o sadece bir geceydi. Bir ay sonra gelen o haberle her şey değişene kadar... ​Ruhuna bir leke gibi yayılan bu aşk, ya onları kurtaracak ya da tamamen yok edecek. Karanlık bir aşk, imkansız bir bağ ve ruhlara kazınan o silinmez LEKE...

"Mürekkebin tükenir ama kelimelerin değil..." Şiirleri kendim yazıyorum, alıntı değildir! Paylaşım gibi durumlarda kesinlikle izin almadan paylaşmayınız, en ufak çalıntı söz konusu olduğunda yasal işlem başlatılacaktır! İyi okumalar...

Ona asla güvenmemeliydim... ama gözleri her şeyi unutturuyordu. Yıllar önce her şeyimi almıştı; ailem, güvenim, huzurum... şimdi ise yanında güçlü ve güvenli hissediyordum. İşte o zaman fark ettim: bazı gölgeler, sadece peşinden gitmeni bekler. Sessiz, sinsice... ve hiç fark etmeden hayatına sızar. Kim olduğunu biliyor muydum? Yoksa ben, sadece iş adamı olduğunu sandığım bu adamın oyuncağı mıydım? Ve en kötüsü, onun takıntısı... artık benim gölgemdi. Takinti hiç bir zaman bu kadar korkunç olmamıştı... Hikâyeme şans verin!

abartma be king