önsöz

Bir hikaye için ne kalpte yaraya gerek var ne de dokunaklı sözlere sadece yaz..
Sadece içindeki dök yeter.O zaten istediği yüreğe dokunur,bazısını okşar hatta ama bazınıda hırpalar... işte o zaman anlamalısın yüreğin nasıl bir şekle bürünmüş o anlatılanlara nasıl bir his ile karşılık veriyorsun?..
Kalbin titriyor mu mesela ya da bi hayal kurduruyor mu sana mesela başka bir trene binip bi anda yolculuğa çıkıyor mu ruhun?
Dinle kendini, konuş hatta bakma insanlara çünkü asıl kendiyle konuşabilen insan akıllıdır.
O yüzden akıllı olmalısın..
Ben bir hikaye yazarken nasıl başlanır bilmem daha önce yazmadım çünkü.Daha doğrusu yazıya dökmedim yoksa içimden kendi kendime okuduğum, imlalarını düzelttiğim o kadar hikayem var ki şimdi elime aldım yazıyorum estikçe,gürledikçe burdayım hep. Aç hatta oku bi sayfayı başı sonu önemli değil sen yaz hikayenin başınıda sonunuda kendi hikayeni yaz o zaman işte kendinle konuşmaya başlayacaksın...