Eskiler Özlenir...

Güzel bakıyorlardı. Güzel seviyorlardı.

Buna rağmen güzel olmayan onlarca şey vardı ki.

Çirkindi insanlar, acımasızdı hayat...

Buna rağmen bir direniş hikayesiydi bu.

Ağır kayıplara rağmen, büyük bir direnişin hikayesi...

Ruhu çalınmış çocukların hikayesi...

Tozpembe bir aşk yoktu, tıpkı tozpembe olmayan hayatlar gibi.

Özlemin hikayesiydi bu. Acının iliklere işleyen hikayesiydi.

Klasik siyah-beyaz hikayesi değildi. Grinin hikayesiydi. Her şeye rağmen temiz kalmaya çalışan çocuklardı onlar.

Kayıpların esiri, hayata tutunmak için direnen savaşçılardı.

Bu beynin ve kalbin savaşıydı ve bu savaşta kaybetmek yoktu. Çünkü onlar kaybettikleri için direniyorlardı.

Bir hikaye bittiği yerden başlıyordu. Bu bitişin hikayesiydi.

Zamanı durdurmaya çalışan çocukların hikayesi...