Benim Siyahım Sendin.

"Esila! Tak şu kemeri!" dediğinde bende bu sefer,
"Nereye gidiyoruz Poyraz?" diye sorsam da yine cevap vermemişti. Hava kararmıştı ve biz bi uçurumun kenarına gelmiştik. Arabayı durdurunca hızla indim arkamı dönüp koşmaya başladım.

Tabii ki de başaramamıştım. Poyraz kolumdan tuttu. "Konuşacağız" dedi ihtiyacı varmışcasına. Arabanın yanına doğru ilerlerken arabanın yanına gelince arabaya yaslandı ve,
"Esila sen bir renk olsaydın hangi renk olurdun?" dedi gökyüzüne bakarak.

"Beyaz'ı çok seviyorum ama mavi olurdum herhalde." dedim gökyüzüne bakarak.
"Peki ya sen, sen ne renk olurdun Poyraz?"
"Siyah." dedi güzel ses tonunu kullanarak tek heceyle.

"Siyah olurdum. Hatta siyah'ın en koyu tonu olurdum. Karanlık." dedi sesizce onu dinliyordum sadece. Ondan başka tek ses rüzgardı. Devamını sadece iki kelime ile tamamlamıştı.

"Zifiri Karanlık."