Morgen

Je denkt dat het alleen jouw overkomt. Je denkt dat er nooit eerder iemand is geweest en dat er niemand na je zal komen die hetzelfde zal meemaken. Dat is niet zo. Het is eerder gebeurt. Ik heb het allemaal al meegemaakt.

-

Na vijf minuten keek ik naar de spiegel. De spiegel die nog heel was. Zelfs het geluk in de scherven was voor mij niet weggelegd.

-

Ik probeerde hem te wurgen, maar zijn keel was te dik. Of mijn handen waren te klein natuurlijk. Dat had ik dan weer. Ik was 15 en vrouw. Het zat ook niet mee allemaal.

-

'*Godverdomme*', klonk keihard door de duisternis. Voor ik het wist, vond ik dat God hem inderdaad moest verdoemen. Beschaamd deed ik mijn ogen dicht. Wat was ik beter dan hij? Hij dacht kennelijk dat hij me pijn had gedaan, want hij lachte smalend en zei: 'Ach meisje, doe ik je pijn?'. Ik hield wijselijk mijn mond.

-
Ik zou ze aankijken en niets zeggen. Gewoon meegaan. En ze zouden zich schuldig voelen, of niet natuurlijk. Ik hoopte even van wel, maar..........