I hate me hope

- Masz rodzinę masz brata więc czemu mówisz że nic nie masz? -krzyknąłem na szatynkę trzymając ją za ramiona wiedząc ,że będzie chciała uciec.Jak zwykle.Jest taka niewinna,urocza,wrażliwa,delikatna, piękna a jednak zniszczona od środka.Trzęsła się ze strachu, bała się prze ze mnie znowu.
- To nie jest prawdziwa moja rodzina jest zastępczą, a moja prawdziwa nie żyje prze ze mnie zabiłam ich- płakała a ja stałem jak osłupiały.Że co! Ona nie jest morderczynią .Złapałem jej policzki w moje ręce i lekko musnąłem jej blade niegdyś czerwone usta.
-Nigdy tak nie mów to nie prawda robiłaś co swojej mocy,siły jesteś idiotką jeśli tak myślisz kocham cię i nie pozwolę ci tak myśleć rozumiesz -patrzyłem w jej niesamowicie hipnotyzujące oczy.Głaskałem jej policzek.