SONSUZ YOLCULUK

SONSUZ YOLCULUK

  • WpView
    Reads 70
  • WpVote
    Votes 10
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Sep 28, 2015
Herşey normal sıradanlığında seyrediyordu. Taki hayatın, benim hayatımın bir yalan üzerine kurulduğunu öğrenene kadar. Etrafımdakiler, yakınımdakiler bir günde nasıl bu kadar yabancılaştılar böyle? Asıl sorulması gereken belkide, "Ben kimim?. Ben neyim?..." Uçsuz bucaksız bir boşlukta kapadım gözlerimi. Kimseyi bilmeyerek, kimseyi tanımayarak ve kimseye güvenemeyerek. Belkide bir sondu benim için. Kim bilir belkide son kez kapamıştım gözlerimi bilinmezliğin ötesine. Belkide... Evet belkide... Yeni bir başlangıçtı benim için. Her yeni bir başlangıç, umut ışığımdır benim ne de olsa!
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • YAPAY KALP +21
  • Vortaris
  • DUHUL
  • On Üçüncü Pay
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • Albay Kızı

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines