Beni Sen İnandır

"Güney?" Seslenişe bakılırsa yorgun bedenine rağmen kim derdi ki onun benden 22 yaş küçük olduğunu? Seslenişine cevap verdim.
"Burdayım Naz. Burdayım, Küçük..." Karanlıkta elini yanağıma koyup gözlerimi arayan gözleri sonunda hedefini buldu. Sevgi, özlem, yardım isteyen bakışlarını bu sert karanlıkta hissedebiliyordum. Ben hislerini hayata kapatan adam Doktor Güney Özkan, artık bir şeyleri hissedebilme yetimi tekrar kazanmıştım. Ölümün soğukluğunun üzerimde oluşturduğu acıyı,etkiyi ve gözlerimdeki bakışların soğukluğunu bir kenara bırakıp kendi kaybımın dışındaki bir kaybı onarmaya çalışıyordum.

"Güney..." Sesi gerçekçi ve yorgundu. Küçük bedenini kollarımın arasına aldığımda elini tekrar yanağıma koydu. Kesik nefesleri arasından konuştu.

"Güney, Beni Sen İnandır."