Battle Scars

Battle Scars

Reads 168
Votes 23
Parts 4

Ongoing

Last published Fri, Jan 22, 2016

fanfiction harry lydiamartins niall δραμα

Lydia Forester Ένα κορίτσι που ποτέ δεν ένιωσε ευτυχισμένο,ξέγνοιαστο,ανέμελο,όπως άρμοζε στην ηλικία του.Με μία καταθλιπτική μητέρα που δεν ήθελε ούτε να την βλεπει,έναν πατέρα εθισμένο στα ναρκωτικά και δύο θετά αδέρφια που την κακοποιούσαν, η Lydia μεγάλωσε πριν την ώρα της.Μην μπορώντας να αντέξει άλλο,βρίσκει διέξοδο σε έναν κόσμο χωρίς γυρισμό.Ο βούρκος την καταπίνει συνεχώς.Λίγο πριν το οριστικό κατρακύλησμα γνωρίζει δύο αγόρια που την σημαδεύουν. Θα καταφέρει να σωθεί? Ποιόν θα διαλέξει? Ποιούς θα γνωρίσει άραγε? Θα καταφέρουν να την σηκώσουν από τον πάτο ή θα κυλήσουν μαζί?

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

«Με ποιο δικαίωμα το έκανες αυτό, δεν σου είμαι τίποτα», φώναξα δυνατά για να μπει στον ανύπαρκτο εγκέφαλο του. «Κάνεις λάθος, είσαι δικιά μου. Μου ανήκεις, και ότι είναι δικό μου δεν το αγγίζει κανείς άλλος, πέρα από εμένα», είπε σαρκαστικά κάνοντας κάποια βήματα προς εμένα, μειώνοντας την απόσταση μας. «Είσαι τρελός», μουρμούρισα, αν και δεν ξέρω αν με άκουσε, ή απλά επέλεξε να με αγνοήσει. «Τώρα μπες στο αμάξι, μη με αναγκάσεις να σε πάω σηκωτη, ξέρεις πως θα το κάνω», με απειλεί και το σκέφτομαι λίγο. Όντως θα το κάνει, τον ξέρω. Προχωράει και μου κάνει νόημα να μπω στο αυτοκίνητο του, ρολαρω τα μάτια μου και τον ακολουθώ βαριεστημένα, ανοίγω την πόρτα και μπαίνω μέσα. «Καλό κορίτσι». Χαϊδεύει το μπούτι μου. Πιάνω το χέρι του. Μου χαρίζει ένα στραβό γελάκι όμως του κόβεται μόλις πετάω το χέρι του μακριά. «Και δύσκολη; Μ'αρέσει». Και το χαμόγελο τζόκερ ξανά κάνει την εμφάνισή του στο πρόσωπο του Στέφανου, ο οποίος είναι και επισήμως για δέσιμο. Τι θα κάνω με αυτόν;

Content Guidelines