Ben Mısra Barlas. 18 yaşındayım. Kapkara bulutlarla örtülü ve umutlarımın ufukların da öldüğü bir gökyüzüm var. Gelmeyen bir gemim, ve yok olmaya yüz tutmuş bir yaşama sevincim...
Yalnızlık, beni her gün kendine daha bir tutsak ediyor. Çevremde kimse yok. İnsanlardan kaçıyorum ve aynı zamanda insanlar benden. Annem ve babamı trafik kazasında kaybetmemle kendi içimde yeni bir dünya kurup orada yaşamaya başladım ve benimle beraber onlardan kalan şiir tutkunluğu. Çoğu zaman babam ve annemden kalan şiirlerle sabahlayıp yaşadığım bunca acıyı üç beş satır şiire sığdırmaya çalışıyorum.
All Rights Reserved