BİBLO BEBEK

hıçkırığa boğuldu gözlerim. .Nefesim kesildi gözlerim karardı, ellerim titredi..içim içimi yedi boğuldu , soluklandı.
Depresyona girdi ruhum, kendini yanlız hissetti, acınacak haldeydim belki..
Çünkü ben senin gibi olamadım kaldığım yerden devam edemedim.
Belki ben senin gibi yapamadım.. Unutmadım, gömemedim seni karanlıklara..
Sen Hep benim işe yaramaz 'Biblo Bebeğim'din.
Seni atamadım çöpe, dayanamadım sana dokunmaya.Nereye gidersem hep sen vardın kalbimin vitrinlerinde..
Yürüdüm yürüdükçe zarar gördü kalbim.Sana birşey olmasın diye kanadı , yıprandı, parçalandı..
Ama sen..
Kalbimin derinlerinde..biryerde biblo bebeğimdin. İşe yaramazdın, ama içimde bir candın.
Seni hergün temizlerdim, süslerdim,
aklımca hayatın kötülüklerinden korurdum seni..Sana bir zaaf besliyordu yüreğim. Donuk soğuk bakışlarında üşüyordum ama hissetmiyordum, sert bedeninde pamuklara sarılmış hissediyordum bedenimi.
Güne ilk açtığımda gözlerimi aklım sendeydi kalkar alırdım seni süslü vitrininden...