Begin Again
- Reads 903
- Votes 5
- Parts 42
Ongoing
Last published Tue, Jun 28, 2016
"Paano magsisimula muli kung ang lahat ay tinapos na at kinalimutan?" Tanong ni Paul sa akin. "Ako ba ang tumapos? Ako ba?" Patanong kong sagot. Tahimik lang syang nakatingin sa akin. After 5 long years, nakalimutan ko nga sya pero bakit ba bumalik pa? I cannot deny to myself that it is still him whom my heart beats for after all. Pero hindi ako tanga lang na basta basta nalang ulit. Sa sobrang gulo ng isip ko, napatulo ang luha ko ng hindi ko namamalayan. Nandito pa ang sakit eh.
Tumalikod na ako bago pa niya makita na mahina ako. Kasi meron pa din eh. But bigla niya akong pinigil. Lumuhod sya sa harap ko at hinawakan ang kamay ko.
"Nap, I'm sorry. I was an asshole. A jerk! I don't have the right to ask you this but please, Nap. Please? Pwede ba tayong magbegin again?"
All Rights Reserved
#309
secondchances
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Complete
Strangers Again || COMPLETE
[COMPLETE] "Noon, natakot akong magmahal dahil ilang beses akong nasaktan dahil sa taong mahal ko, sa kanya.. Kay JC. Hanggang kailan ako magpapalamon sa takot kung alam ko namang hindi ko na yun maibabalik? Nandito na yung panibagong chance na binigay ni God sa amin. Papalagpasin ko pa ba? Kung hindi pa ngayon, baka tuluyan na siyang mawala sa akin. Sapat na ung dalawang taon na nahiwalay siya sa akin. Yung dalawang taon na pinilit kong kalimutan siya. Yung dawalang taon na dineny ko sa sarili ko na hindi ko na siya mahal. Pero malakas talaga ang kapit niya sa puso ko eh. Ayaw bumitaw." - Rizelle Alyanna Iya Tolentino Chiu Katulad sa kantang Strangers Again, 'I don't want to walk away and be strangers again'. Anong gagawin nila para hindi sila magkalimutan?Complete
YOU AND I COMPLETED
May isang tao na kahit saktan ka hindi mo kayang kalimutan. Hindi dahil sobrang tanga mo na, kung hindi dahil sadyang mahal mo lang siya. At kapag dumating ang panahon na magiging kayo na ulit, ig-grab mo ba ang chance?Complete
Unuttered
It's been five years... *** Kung saan na niya nakalimutan at pinatawad ito, ay doon nagpupumilit na bumalik ang nakaraan niyang labis siyang sinaktan. Alam ng dalaga na wala na siyang may nararamdaman para dito, pero nagkamali ito ng akala, nang kusang humingi ng pagnanais ang katawan niya mula sa binata... Kaya ba nitong labanin ang namumuong pag-nanais o hahayaan niya nalamang na mahulog muli kahit na labag ito sa kalooban niya? THIS CONTENT CONTAINS MATURE THEMES 🔞 SHIEWRITES© [Taglish Story]Complete
THE REASON I LEFT WHO BEG ME TO STAY
Masyado akong bukas. Handa kong tanggapin ang lahat ng pumapasok. Tapos ang ending itatapon lang pala nila ako sa putik? Ngayong humihingi sila ng tawad. Pano ko ba maibabalik ang tiwala? Pano ko masasabing pwede na silang pagbuksan muli? Makakatakas pa ba ako sa lungkot at pagdurusa ng kahapon o ulitin lang ito ng mga taong minahal ko at itinuring akin? Ngayong gusto nila akong bumalik, ang tanong ko sa inyo: Sa tingin niyo ba handa na akong masaktan muli? start: July 2, 2019 5:50am end:Complete
Be Mine Forever (COMPLETE)
WARNING: This story May have mature content and some parts may not be suitable with young readers. I cannot assure you that you would not have encounter any typos and grammatical error in every chaper, so PLEASE READ AT YOUR OWN RISK. (RatedSPG18+)(Tag-Lish) PROLOGUE: Hindi ko alam Kung paano sisimulan ulit Ang buhay ko ngayon wala na Ang taong mahal ko. Paano mo nga naman kasi patatakbuhin Ang buhay mo kapag wala na 'yong taong dahilan Kung bakit mo gustong mabuhay dito sa mundo. Walang kasing SAKIT I Lost my LIFE... I lost my LOVE... I lost my EVERYTHING.... But suddenly, someone came into my life. He change my LIFE. HE MADE ALL MY PAIN INTO LOVE AGAIN. *** A/N: Enjoy reading guys! Don't forget to vote and to comment para naman May inspiration ako. Thankyouuuu! All the love <3 CLYNBLBComplete
Clueless (Candy Stories #3)
No plot twists or whirlwind romance like in the books. Such is the fate of a side character like Mimi, who neither has a face, body, brains nor background worth boasting about. But what if she realizes that you don't need to be extraordinary to be loved? That perhaps, she's just clueless all along? *** "It's not love unless we say it." - Mimi No boyfriend since birth. No crush since birth (maliban sa fictional characters, kaya counted ba 'yon?). No ka-MU since birth. Food is life. Wattpader. K-drama addict. Kpopper. Maliit lang ang mundo ko. Kaunti lang din ang tao: Sina Yanyan at Iya. Sina Mama, Papa, at Kuya. At si Warren na rin pala. Karamihan sa mga kilala ko, problemado sa pagiging single o sa love life nila. Mas problemado ako sa taghiyawat ko at sa lapad ko sa camcorder tuwing may projects. Saka, sa mga third party sa Wattpad stories na binabasa ko. Dapat mawala na ang mga 'yon para magkatuluyan na ang mga bida. Pero minsan, kapag nalulungkot ako, kapag nag-iisip ako nang malalim, at kapag kasama ko si Warren tapos nakangiti siya... may something. Status: Published under Bliss BooksComplete![A New Beginning With A Heartless eX [finished] (Book 1) /Under Editing/](https://img.wattpad.com/cover/14461733-256-k585265.jpg)
A New Beginning With A Heartless eX [finished] (Book 1) /Under Editing/
Teaser I tried to forget everything about him. Matapos ng mga nakaraan namin, pinaniwala ko ang sarili kong tapos na kami. Tapos na ang lahat ng sa amin. Pero bakit? bakit hindi ko kayang magmahal ng iba? Nagsimula ako nang wala siya, pero pinakawalan ko nga ba siya? Did I really start again without him? O deep inside ay hindi naman talaga ako nagsimula nang wala siya? Ngayong nagkita kaming muli, Why do I always feel like this? Pakiramdam ko paulit-ulit akong nag-uumpisa sa simula. And now he knock on my door again... Do I need to forgive him? Can I forget everything? But how? If starting over again means selfishness? Knowing that some people will get hurt if we did...Complete
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete
Second Chance
Athena Cojuangco and Theodore Ramisses will never be the same again. Pitong taon na ang nakalipas matapos ang trahedyang tumuldok sa kung anong meron sila. May naghabol at may ayaw magpahabol. May umiyak at may sumubok na maging matatag. May napagod at merong pinandigan ang kanyang desisyon. Pero nakalimot? Wala ni isa ang nakagawa. Paano nga ba nila makakalimutan ang nakaraang pilit nilang binaon pero pilit din naman silang hinahabol? Paano pag nagkita sila ulit? Marahil second chances are really meant for anyone. But it doesn't mean it would be easy. Paano kung ikaw yung naiwan? Handa ka bang magpatawad? Kaya mo bang tanggapin ang katotohanang minsan ka ng sinaktan ng taong akala mong hindi kaya gumawa sayo nun? Paano naman kung ikaw yung nangiwan? Handa ka bang magpakababa? Kaya mo bang harapin ang katotohanan na minsan ay may nasaktan ka at kailangan mong humingi ng tawad? Second chances aren't only called second just because people wasted their firsts. It was also for a simple reason that maybe, just maybe, it would work better for the second time around. Note: This is a continued story of both School Rumble Volumes 1 and 2.Complete
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.
More detailsContent Guidelines