Begin Again - Nestle Taala - Wattpad

Story cover for Begin Again by tatanesai

Begin Again

Reads 867
Votes 5
Parts 42

Reads 867
Votes 5
Parts 42

beginning ending filipino memories secondchances tagalog teenagelove

"Paano magsisimula muli kung ang lahat ay  tinapos na at kinalimutan?" Tanong ni Paul sa akin. "Ako ba ang tumapos? Ako ba?" Patanong kong sagot. Tahimik lang syang nakatingin sa akin. After 5 long years, nakalimutan ko nga sya pero bakit ba bumalik pa? I cannot deny to myself that it is still him whom my heart beats for after all. Pero hindi ako tanga lang na basta basta nalang ulit. Sa sobrang gulo ng isip ko, napatulo ang luha ko ng hindi ko namamalayan. Nandito pa ang sakit eh.

Tumalikod na ako bago pa niya makita na mahina ako. Kasi meron pa din eh. But bigla niya akong pinigil. Lumuhod sya sa harap ko at hinawakan ang kamay ko.
"Nap, I'm sorry. I was an asshole. A jerk! I don't have the right to ask you this but please, Nap. Please? Pwede ba tayong magbegin again?"All Rights Reserved

beginning ending filipino memories secondchances tagalog teenagelove

Table of contents

42 parts

Sign up to add Begin Again to your library and receive updates

or

Content Guidelines

You may also like

Salamisim by EMPriel

Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.

THE REASON I LEFT WHO BEG ME TO STAY by ZarifaAihara

Masyado akong bukas. Handa kong tanggapin ang lahat ng pumapasok. Tapos ang ending itatapon lang pala nila ako sa putik? Ngayong humihingi sila ng tawad. Pano ko ba maibabalik ang tiwala? Pano ko masasabing pwede na silang pagbuksan muli? Makakatakas pa ba ako sa lungkot at pagdurusa ng kahapon o ulitin lang ito ng mga taong minahal ko at itinuring akin? Ngayong gusto nila akong bumalik, ang tanong ko sa inyo: Sa tingin niyo ba handa na akong masaktan muli? start: July 2, 2019 5:50am end:

TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic) by TheCatWhoDoesntMeow

Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.

Strangers Again || COMPLETE by aishiteruhachi

[COMPLETE] "Noon, natakot akong magmahal dahil ilang beses akong nasaktan dahil sa taong mahal ko, sa kanya.. Kay JC. Hanggang kailan ako magpapalamon sa takot kung alam ko namang hindi ko na yun maibabalik? Nandito na yung panibagong chance na binigay ni God sa amin. Papalagpasin ko pa ba? Kung hindi pa ngayon, baka tuluyan na siyang mawala sa akin. Sapat na ung dalawang taon na nahiwalay siya sa akin. Yung dalawang taon na pinilit kong kalimutan siya. Yung dawalang taon na dineny ko sa sarili ko na hindi ko na siya mahal. Pero malakas talaga ang kapit niya sa puso ko eh. Ayaw bumitaw." - Rizelle Alyanna Iya Tolentino Chiu Katulad sa kantang Strangers Again, 'I don't want to walk away and be strangers again'. Anong gagawin nila para hindi sila magkalimutan?

YOU AND I COMPLETED by ElizabethMara21

May isang tao na kahit saktan ka hindi mo kayang kalimutan. Hindi dahil sobrang tanga mo na, kung hindi dahil sadyang mahal mo lang siya. At kapag dumating ang panahon na magiging kayo na ulit, ig-grab mo ba ang chance?

Secretly (Candy Stories #2) by TheCatWhoDoesntMeow

Lulubog, lilitaw--ganyan ang feelings ni Diane Christine para kay Jesuah. Pero paano kung sa isang iglap ay malaman niyang mahal din siya nito? Aamin na ba siya o patuloy pa rin niyang ililihim ang tunay na nadarama? *** "If there are no telltale signs of feelings, is it really there?" May feelings pero hindi sigurado. May kaba pero lumilipas. May kilig pero hindi lagi. May gusto pero may disgusto. May first love ba na madaling itago? I know what things I like and why I like them. Siya lang ang hindi talaga 'ko sigurado... kung bakit parang gusto ko. *** I've had relationships. Good ones. Bad ones. Natapos nang hindi ko alam kung ano ang kulang o ano ang mali. Sabi nila, minsan sa katitingin sa malayo kaya hindi nakikita agad na nasa malapit lang ang hinahanap natin. I don't know if that's really the case with Jesuah Hernandez. Sobrang lapit niya. Sobra-sobra. Siya ang first crush ko. Hindi sigurado kung siya ang first love. 'Yong feelings ko sa kanya, lumilitaw at nawawala. Parang hindi rin gano'n kalalim. Pero may kaba kapag nagkakalapit kami. Nagagalit ako kapag nagkaka-girlfriend siya. Hindi sigurado kaya lahat ng iniisip, nararamdaman, at selos ko, ako lang ang nakaaalam. Lahat, patago. Lahat, pasikreto. It's not love if there are no sure signs, right? Or is it? STATUS: Published under Bliss Books

Clueless (Candy Stories #3) by TheCatWhoDoesntMeow

No plot twists or whirlwind romance like in the books. Such is the fate of a side character like Mimi, who neither has a face, body, brains nor background worth boasting about. But what if she realizes that you don't need to be extraordinary to be loved? That perhaps, she's just clueless all along? *** "It's not love unless we say it." - Mimi No boyfriend since birth. No crush since birth (maliban sa fictional characters, kaya counted ba 'yon?). No ka-MU since birth. Food is life. Wattpader. K-drama addict. Kpopper. Maliit lang ang mundo ko. Kaunti lang din ang tao: Sina Yanyan at Iya. Sina Mama, Papa, at Kuya. At si Warren na rin pala. Karamihan sa mga kilala ko, problemado sa pagiging single o sa love life nila. Mas problemado ako sa taghiyawat ko at sa lapad ko sa camcorder tuwing may projects. Saka, sa mga third party sa Wattpad stories na binabasa ko. Dapat mawala na ang mga 'yon para magkatuluyan na ang mga bida. Pero minsan, kapag nalulungkot ako, kapag nag-iisip ako nang malalim, at kapag kasama ko si Warren tapos nakangiti siya... may something. Status: Published under Bliss Books

Unuttered by shiedoeswriting

It's been five years... *** Kung saan na niya nakalimutan at pinatawad ito, ay doon nagpupumilit na bumalik ang nakaraan niyang labis siyang sinaktan. Alam ng dalaga na wala na siyang may nararamdaman para dito, pero nagkamali ito ng akala, nang kusang humingi ng pagnanais ang katawan niya mula sa binata... Kaya ba nitong labanin ang namumuong pag-nanais o hahayaan niya nalamang na mahulog muli kahit na labag ito sa kalooban niya? THIS CONTENT CONTAINS MATURE THEMES 🔞 SHIEWRITES© [Taglish Story]

Mahal Kita, May Option pa ba? by jasminelbanaga

Naniniwala ka ba sa tadhana? eh sa Second Chances? Iniisip mo ba kung deserve niya nga ba talaga yung pangalawang pagkakataon na yun? may mga bagay pa kaya na maibabalik katulad ng nararamdaman mo sa isang tao noon?

Be Mine Forever (COMPLETE) by CLYNBLB

WARNING: This story May have mature content and some parts may not be suitable with young readers. I cannot assure you that you would not have encounter any typos and grammatical error in every chaper, so PLEASE READ AT YOUR OWN RISK. (RatedSPG18+)(Tag-Lish) PROLOGUE: Hindi ko alam Kung paano sisimulan ulit Ang buhay ko ngayon wala na Ang taong mahal ko. Paano mo nga naman kasi patatakbuhin Ang buhay mo kapag wala na 'yong taong dahilan Kung bakit mo gustong mabuhay dito sa mundo. Walang kasing SAKIT I Lost my LIFE... I lost my LOVE... I lost my EVERYTHING.... But suddenly, someone came into my life. He change my LIFE. HE MADE ALL MY PAIN INTO LOVE AGAIN. *** A/N: Enjoy reading guys! Don't forget to vote and to comment para naman May inspiration ako. Thankyouuuu! All the love <3 CLYNBLB

You may also like

Slide 1 of 10

Salamisim cover

THE REASON I LEFT WHO BEG ME TO STAY cover

TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic) cover

Strangers Again || COMPLETE cover

YOU AND I COMPLETED cover

Secretly (Candy Stories #2) cover

Clueless (Candy Stories #3) cover

Unuttered cover

Mahal Kita, May Option pa ba? cover

Be Mine Forever (COMPLETE) cover

Salamisim

Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.