SHOOTING STARS: THE BEGINNING
- Reads 90
- Votes 2
- Parts 2
Ongoing
Last published Sun, Jun 19, 2016
Sa isang burol kung saan maraming ala-ala ang binigay nya sa akin, isang ala-alang hindi ko kailanman makakalimutan, masaya, mapait, at malungkot, pero dito sa burol na ito nakatatak ang pangalan ko sa isang puno na nakatayo ng matagal na panahon.
Iniisip ko na parang isa din akong nakatayong puno, kahit anong unos ang dumaan ay nakatayo pa din ito, pero hanggang kailan ako tatayo at lalaban para sa aking kasiyahan? Kelan ako sasabay sa haplos ng hangin para makalimutan ang mga nakaraan, na sa akin ay sobrang sakit? Kelan ko mararamdaman ang ginaw ng hamog na laging nadampi sa aking mga sanga?
Ito ang aking storya, ito ang buhay ko bago ako makilala ang mga taong nagpasaya at nagpaiyak sa akin.
Nagsimula ito noong bagong lipat kami sa subdivision.
All Rights Reserved
#14
unexpectedlove
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
First LOVE (Bromance)
Masaya kong pinagmamasdan ang nga larawan na kong saan kuha ito nong panahon okay pa kaming dalawa. Habang yakap yakap ko ang mga larawan di ko mapigilan na hindi alalahanin yung panahon na kong paano kami nagsimula, kong paano na-buo ang pagkakaibigan namin kong paano na-buo itong pagmamahal ko para sakanya. Hindi ko maiwasan na hindi umiyak, kasi sa sobrang sakit na nararamdaman ko sa mga oras na ito wala akong magawa kong hindi ang i-iyak lamang ito. Alam ko darating panahon na makakapag move on din ako sakanya, sa ngayon hahayaan ko nalang muna iyong sarili ko na mahalin siya patago.Complete
Uncontrolled Love❤
"Oo masakit, pero kailangan kong tanggapin" sabi nito habang pinipigilan niyang tumulo ang mga luhang namumuo sakanyang mga mata. "Kailangan kong tanggapin na kahit kailan alam kong wala akong space diyan sa puso mo." "Sinubukan kong pigilan, sinubukan kong ibaling ang atensyon ko sa ibang tao pero wala talaga, ikaw parin talaga ang laman nito." Pahabol na sabi nito. Dahan dahan naman akong lumapit sakanya hanggang sa halos isang daliri nalang ang pagitan namin. Iniangat ko ang mukha niyang kanina pa nakatingin sa baba. Nang magtama ang paningin naming dalawa ay hindi na nito napigilan pang pigilan ang pagpatak ng mga luhang kanina pa gustong pumatak. "Hindi mo na kailangan ng space sa puso ko, dahil sayong sayo na ako. Matagal mo nang nakuha ang puso ko at ang mga labi ko" dahan dahan ko din naman inilapit ang mga labi ko sa labi niya. ~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~ Warning! Warning! Warning! "Ang mga mababasa niyo sa mga susunod na pahina ay maaring hindi angkop sa mga edad 18 pababa, ito ay naglalaman ng maseselan, at hindi kanaisnais na lengwahe. Ang istoryang ito ay BXB kaya kung hindi mo trip wag mo basahin." Another Warning: This story is still unedited so read at your own risk. Please Support! Vote! And Comment! Thank you.Complete
LOVE STORY ( boyxboy ) Completed
"Minsan mapapa-isip ka nalang na sobrang hirap pala magmahal. Yung feeling na andyan na nga siya sa tabi mo pero sa iba naman pala siya nakatingin. Langya noh, bakit kasi siya pa ang minahal ko, ang mahal ko hanggang ngayon. " - Adrian Santevero of Love Story Wala nga naman talagang "FOREVER" sa mundo, lahat nga nag-eexpire, parang unlimited call and text lang yan, unli ka nga pero bukas wala naman nah. Pero natanong mo na ba ang sarili mo, kung bakit kahit paulit-ulit kang nasasaktan, eh, paulit-ulit ka paring bumabalik sa pag-panata sa "FOREVER" na yan. Paano naman kung nasaktan ka na minsan, at hanggang ngayon mahal-na-mahal mo parin siya, na kahit anung pag-move on ang gawin mo , siya at siya parin ang sinisigaw ng puso mong tanga. Oo, napaka-laki nating "TANGA" sa larangan ng pag-ibig, pero minsan kasi pag ginamit natin ang utak, magiging hindi na masaya magmahal, ,na para bang walang kulay, o parang kumain ka ng matabang na pagkain sa karinderya. Lahat nga ba ng kwento my happy-ending, diba mas masaya pag walang ending? Pero nasa sa ating mga sariling desisyon kung anu mang ending ng kwento natin, or pwede din naman nating hindi wakasan, tulad ng mga kwento ng mga tunay na nagmamahalan. Author's Note: Ako nga po pala si Romeo Maliito, ito po ay isang kwentong umiikot sa temang gay,boyxboy, bisexual etc... Sa bawat kwentong isusulat ko, iba't ibang uri ng pagmamahalan, iba't ibang uri ng karakter, at iba'tibang uri ng pagsubok. Nais kong malaman niyo na bawat maikling kwento ay hango sa tunay na buhay , tunay na nangyari, at tunay na umibig at nasaktan. Ninanais ng mga kwentong ito ay maipahayag ang tunay na kahuluhagan ng pag-ibig sa mata ng iba't ibang karakter.Complete
Reflection of Hearts
"Ang sabi nila ay napaka swerte ko... Na dapat ay maging masaya ako ng lubos... Nasa sakin na raw ang lahat-lahat ng ninanais ng isang babae... Ang masasabi ko ay masaya ako sa mga anak ko... Pero hindi ko alam sa ibang bagay... Sa araw-araw hindi ko mabatid ang aking pakiramdam... Pero alam ko sa puso ko na mas madalas itong malungkot... Tanging ang salamin sa aking harapan ang nagpapakita ng iilang emosyon ko.. Nagbago man ng bahagya ang reflection ng aking mukha... Hinding-hindi tatangayin ng lumipas na panahon ang aking alaala."Complete
Sweetest Mistake
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.Complete
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Complete
Be Mine Forever (COMPLETE)
WARNING: This story May have mature content and some parts may not be suitable with young readers. I cannot assure you that you would not have encounter any typos and grammatical error in every chaper, so PLEASE READ AT YOUR OWN RISK. (RatedSPG18+)(Tag-Lish) PROLOGUE: Hindi ko alam Kung paano sisimulan ulit Ang buhay ko ngayon wala na Ang taong mahal ko. Paano mo nga naman kasi patatakbuhin Ang buhay mo kapag wala na 'yong taong dahilan Kung bakit mo gustong mabuhay dito sa mundo. Walang kasing SAKIT I Lost my LIFE... I lost my LOVE... I lost my EVERYTHING.... But suddenly, someone came into my life. He change my LIFE. HE MADE ALL MY PAIN INTO LOVE AGAIN. *** A/N: Enjoy reading guys! Don't forget to vote and to comment para naman May inspiration ako. Thankyouuuu! All the love <3 CLYNBLBComplete![Unexpected Love (Edited) [COMPLETE]](https://img.wattpad.com/cover/59205477-256-k478971.jpg)
Unexpected Love (Edited) [COMPLETE]
Panu mo tatangapin ang isang di inaasahang pagmamahal. Matalik na magkaibigan si Jam at si Jom pero hindi niya inaasahan na higit pa pala sa pagkakaibigan ang pagtingin sa kanya ng kanyang besfriend. "Di ko inaasahan na aabot sa ganito ang nararamdaman ko para sayo" yan ang mga katagang sinabi ko sa kanya nang ipinagtapat ko sa kanya kung ano ang nararamdaman ko...Complete
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
"Ano ang kaya mong isugal para sa pag ibig? "Ano ang kaya mong isakripesyo para sa Pangarap? "sa Panahon na Lugmok ako at bigong-bigo Nakilala ko si Jayson Ramos. Isang anak mayaman, nakatira sa isang marangya at malapalasyong Bahay na parang doghouse lang ang bahay namin kung ikukumpara sa mansion nila. Naging classmate ko siya sa isang subject. At doon ko nadiskubre kong ano ba talaga ako. Dahil sa pagdaan ng mga araw na kasama ko ito , nagulat nalang ako nahuhulog na pala ako dahil subra akong nasasaktan at nagseselos kapag may kasama itong iba. Pero Magkaiba kami ng mundo na dalawa, isang mundong magulo kagaya ng kasarian ko na hindi ko matukoy kong ano. Pero what if na ang pag ibig na aking nadama ay taliwas pala sa kanya. Langit siya at Lupa ako , kaya Hanggang tanaw nalang ako. Dahil ang pag-ibig ko ay hindi niya naman pansin. Dahil ang mata niya sa iba na nakatingin at ang puso niya ay sa iba na nakalaan. Hanggang kailan ako maniniwala sa kasabihan na "Sa Pag-ibig walang mahirap at mayaman And loveWins." Kaya bang Tabunan ng Pag-ibig ang stado namin? What if na ang pinag alayan mo ng iyong puso at kaluluwa ay mayroon malaking bahagi sayong pagkatao? Hanggang saan mo kayang manindigan? Hanggang saan mo kayang lumaban kung alam mong talo kana? Hanggang saan mo kayang sumugal Kung sa Umpisa palang ay Mali na ang lahat? DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. _ All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law."Complete
Masaya kong pinagmamasdan ang nga larawan na kong saan kuha ito nong panahon okay pa kaming dalawa. Habang yakap yakap ko ang mga larawan di ko mapigilan na hindi alalahanin yung panahon na kong paano kami nagsimula, kong paano na-buo ang pagkakaibigan namin kong paano na-buo itong pagmamahal ko para sakanya. Hindi ko maiwasan na hindi umiyak, kasi sa sobrang sakit na nararamdaman ko sa mga oras na ito wala akong magawa kong hindi ang i-iyak lamang ito. Alam ko darating panahon na makakapag move on din ako sakanya, sa ngayon hahayaan ko nalang muna iyong sarili ko na mahalin siya patago.
More detailsContent Guidelines