RÜZGARIN oğlu

yine her sabah olduğu gibi sabah 8.30'da yatagımdan okula gitmek için kalktım pencerem açık kalmıştı pencreyi kapatırken dışarı baktım her yer buz gibiydi yağmur damlıyordu rüzgar çok sertti çöpler havada uçuşuyordu,
sanki dünya çöplerin intikamını alıyordu.

annem yine benden önce kalkmış kahvatımı hazırlayıp işe gitmişti.
bende kahvatımı yapıp masayı topladım okula gitmek için hazırladım .

ama yine evden çıkmadan önce aynaya manken gibi poz vermeyi unutmadım bu artık bende alışkanlık haline gelmişti aynaya mankenlik yapmaya son verip evden çıktım.

akşam hayat dolu olan taksim sabah bomboş ve cansızdı yavaş yavaş yürüyüp dükkanları izliyordum her yerde aşk konspetleri vardı. Sonbaharı aşkbaharına çevirmişlerdi ve benim midenim bulanıyordu çünkü saçma bir şeye inanıyorlardı aşk diye bişey yoktu yani ben inanmiyordum.