Saatler Sen Geçe.

Saatler Sen Geçe.

  • WpView
    Reads 101
  • WpVote
    Votes 9
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Oct 18, 2015
♬Taksi durduğunda Üniversiteye gelmiş olduğumu anlayıp tutan ücreti ödeyip indim okulun bahçesinde kimse olmadığını görünce şaşırdım, çünkü kış ayında bile bahçe tıklım tıklım olurdu şuan yaz ayındaydık ve bahçe bomboştu, acaba tüm dersler iptal olduda benimmi haberim yoktu , ben böyle düşünürken Dersim olan kampüse girdiğimde yanlış yeremi geldim diye düşünmeden edemedim, etrafta birsürü siyah takım elbiseli adam vardı bu görüntü bana hiç hatırlamak istemediğim kötü anıları hatırlatmıştı. Adamlar beni farkedip üstüme doğru gelirken Ensemde bir nefes hissettim " Bakın burda kimler varmış, meleğim beni özledinmi ? " Hayır Hayır Hayır beni bulmuştu yine kabus gibi günler başlayacaktı korkudan titremeye başladım, ellerini belime sarıp sıkınca cevap beklediğini anlayıp titrek bi sesle cevap verdim " K-karan senin burda ne işin var " " Sana söylemiştim benden kaçamayacığını söylemiştin meleğim bak işte yine kollarımın arasındasın " " Oyüzdenmi 1 senedir beni bulamıyorsun " " Yanılıyosun meleğim kaçtıktan 2 gün sonra seni buldum ama seni biraz rahat bırakmak istedim bu peşine adam takmadığım anlamına gelmiyor hergün seni takip ettirdim, Ha bu arada merak etme benden kaçmanın cezasını en ağır şekilde sana ödetceğimden bundan hiç şüphen olmasın şimdi evimize gidiyoruz ! " İŞTE ŞİMDİ SIÇMIŞTIM
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Sirayet|Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines