DÜŞEN AŞK

Deniz kenarında bi banka oturmuş öylece denize bakıyordum. Gökyüzü sanki ayna olmuştu bugün bana. Kimseye anlatamadigim olayları birbir yüzüme vuruyordu. Rüzgar da ona arkadaş olmuş köşeye sıkıştırmislardi beni. Arayabilecegim tek insan şu an beni arıyordu ve ben sadece ekrana boş boş bakıyordum. Aklım karmakarışık öylece bakıyordum uzaklara. Sanki gidenim denizden gelecekmis gibi. Umutsuzca onu bekliyordum. Biliyorum gelmeyecek ama içimde hala bir umut bir aydır bitmeyen bi ümit. Deniz tekrar aradı çünkü titredim. Onu üzüyorum biliyorum ama ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ona anlatacağım acıklı bi hikayem yok. Herşey bilinçli olarak oldu. Yani benimki bilinçli bi aptallikti. Hata demiyorum çünkü ona hata diyemem. Hayatımın en güzel iki yiliydi ve bana en güzel armağanıyla gitti benden.

Aşk... İnsana huzur veren ,olup olmadık yerde; olup olmadık zamanda birdenbire ortaya çıkan o eşsiz duygu. Benim durağıma da uğradı bir gün. O gece benden çok şey aldı.....