YALNIZ

YALNIZ

  • WpView
    Reads 75
  • WpVote
    Votes 8
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Dec 14, 2015
BİR UÇURUM ÖZLEMİ AŞK.PARAMPARÇA YERE ÇAKILACASĞINI BİLE BİLE.TAM DA GECENİN BU SAATİNDE.TAM DA ŞEHRİN BU SOKAĞINDA.SANKİ ELLERİMİ UZATSAM AVUÇLARINDA.SANKİ KİLOMETRELERCE UZAK.ÖYLE İMKANSIZ ÖYLE MÜMKÜN.UNUTTUĞUN HER ŞEYE YENİDEN... WİNTER Unutulmuş gibiyim ve insan bir bakıma unutulmuş gibidir.Bilmem ki nasıl anlatmalı.Yalnız bile değilim. Ki yalnızlıktan daha fazla bir şey bu.Unuttum ben kendimi de MARCUS. MARCUS Kopunca kendimizden ve her şeyden biraz kopunca bir güç olduğunu sanırız yalnızlığın.Hatta bir bakıma övünürüz de onunla. WİNTER Öyleyse yalnızda değilsin sen.Ayrıca yalnızlığına tutsaksın de MARCUS...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • Mafyaymısmıs
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Sirayet|Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines