GÜNEŞ

Merhaba, ben Güneş. Gözlerim okyanus mavisi rengi. Neden okyanus diye soracak olacaksanız tüm ihtişamı derinliğinde saklı. Her şeyin kaybolduğu, her şeyi örtebilecek güce sahip. Saçlarım güneş sarısı. Hepimiz güneşin sarı olduğunu sanır, onu resmederken bile sarı rengini kullanırız. Fakat güneş bir alev topudur. Hangi alev sarıdır ki? Asıl rengi bilmediğimiz için sarı der geçiştiririz. Kimse gizemini bilmez ama. “Yakar, sıcaktır” tek bildiğimiz bundan ibaret. Hiç kimse güneşin yandığını hissetmez. Tıpkı benim yandığımı hissetmemeleri gibi. Yanık yaralarım var ruhumda, içimde. Aşka dair tek şey bulamazsınız üstümde. Ama sahiplenmeyi severim, özellikle sahiplenilmeyi. Ben olağandışı olanı severim. Gözümle değil gönlümle gördüğüme inanırım. Hiçbir zaman yanıltmaz beni. Her zaman gerçeği gösterir, gerçeği söyler. Merhaba arkadaşlar, ben Güneş bu da benim hikayem. Bu bir kadının uğradığı en iğrenç hayat hikayesi. Bir kadının acılarıyla nasıl savaştığının hikayesi. Bu benim hikayem. Bakalım çığlıklarımı duyabilecek misin?