ben, sen, o, biz, siz, onlar

Çocukluğumdan beri günlük tutmayı sevmemişimdir. Ancak öğretmenlerin zoruyla tutulan günlüğümü yazarken bile ne kadar gereksiz olduğunu düşünürdüm. Çünkü her gün aynı şeyleri yapan birinin günlüğü sadece tek sayfadan ibaret değil midir. Aslında duygularında yazılması gerekir ama birinin eline geçip okuması korkusuyla onları bile yazamazsınız o günlüğe. Duygular senelerce birikiiiir birikir. Artık biriktirmek istemedim.
Öyle yüzlerce, binlerce kişi okusun çok beğenilsin diye bir kaygı taşımıyorum. Sadece aklımdan geçenleri ve anılarımı kaydediyorum...........