ÜZÜLME ZAMANI

Kocaman bir kalbim vardı bir zamanlar.
Senin için döşemiştim odalarımı.
Gökkuşağının bütün renkleri ile boyamıştım duvarlarımı.
Uzun zaman kaldı renkler.
Ben bekledim.
Hergün.
Zamanla örümcekler ağlarını ördü her yere.
Ben yine bekledim.
Sonra birgün, bir yangın çıktı.
Dostlarım haber verdi.
Koştum baktım ki geriye kalmamış hiç bir şey.
Kapkara bir kül.
O gün gelmiştin.
Ama artık seni saklayabileceğim bir evim yoktu.
Geç geldin.
Yağmur mevsimi geçeli çok olmuştu.
Artık göremezdin gökkuşaklarını.
Kar yağıyordu.
Gitme vaktiydi.