I Hate Montefalco
- Reads 17,623
- Votes 325
- Parts 7
PROLOGUE
"Azi, ano ba? Hindi na kita mahal. Tigilan mo na nga ako. Ayoko ng makita pa ang pagmumukha mo. Kung ayaw mo akong umalis wala ka namang magagawa."
"Susundan kita, Alex. Kahit saan susundan kita. Please!" Pagmamakaawa sakin ni Azi habang nakaluhod at punong-puno ng luha ang kaniyang maamong mukha.
"Subukan mo! Bakit mo pa ba pilit na sinisiksik ang sarili mo saakin? Una palang, Azrael, alam mong hindi kita gusto. Ayaw ko saiyo. Ayaw ko sa ugali mo. Ayaw ko sa itsura mo. Lahat ng nasaiyo a-yo-ko. Please, tantanan mo na ko."
Bago pa siya makaimik ay tinalikuran ko na siya. Ayoko ng makarinig pa ng kahit anong pagmamakaawa niya. Mabuti na yung maaga palang ay masaktan na siya. Wala siyang mapapala sa akin kaya mas magandang iwanan ko nalang siyang ganyan. At least alam niyang ayoko na sa kanya. Na hindi ko na siya mahal. At para maging mas madali nalang sa kanyang kalimutan ako.
Note: Super thank you po kay Trish Adornado dahil siya ang gumawa ng cover nito. Love you :*
All Rights Reserved
#74
2015
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
December's Midnight When He Gone ✔
[December Trilogy Book 1/ Lite Ver.] Hey guys, I'm Triza Montes a girl who always been hurt. Oo tama kayo ng nabasa. Palagi talaga akong nasasaktan. Ewan ko nga ba kasi sa mga lalaki, bakit lagi nalang sila nananakit, nakakapagpagaan ba yun ng mga damdamin nila? Hindi ko kasi maintindihan e. Kasi parang ganun yung nangyayari. Nananakit sila para sumaya. Pero bakit? Paano ba sila napapasaya ng pagpapahirap at pananakit sa iba? Sa buong buhay ko ata bilang Junior Highschool ay isa lang ang nangyayari saakin. Iniiwan at sinasaktan ng mga taong minamahal ko. Wala naman akong balat sa pwet pero tila napakamalas ko kung ihahambing sa buhay ng iba. Pero nagbago ang lahat ng yun ng makilala ko ang isang tao. Nung una hindi ko talaga inakalang siya ang magpapabago sa buhay ko, pero yun ang nangyari. Naging malapit kami kahit na madami kaming differences. Nung nakilala ko siya. Alam ko sa sarili ko na may nagbago saakin. Na kahit papaano ay naging masaya ako, hindi lang sa piling ng mga minamahal kong kaibigan at pamilya. Kundi sa isa ding lalaking tulad niya. Pero may hindi inaasahang mga pangyayari. Akala ko talaga maganda na ang lahat, na magiging okay na. Pero mas masakit pa pala. Akala ko yun na e, pero di parin pala, mas masakit pa nga siya kaysa sa mga ibang mga heartbreaks ko sa mga nauna mga lalaki na pumasok sa buhay ko. Durog na durog ako. Durog na durog dahil hindi ko manlang siya nakita. Hindi ko manlang nahawakan ang kamay niya. Hindi ko manlang siya nakausap bago kami magkahiwalay. Ngayon... wala na kaming chance na makapag-usap pa... wala na kaming chance na maging kami ng mahabang panahon... Pero sabi nga nila ganun nga daw talaga ang buhay. Minsan yung mga bagay o tao pa na mahalaga at napapalapit sayo ang kukunin. Masasaktan ka pero sa huli matututo karing bumangon mag isa. At sa huli tutuloy ka sa pamumuhay, kahit wala na siya sa tabi mo. ----- Okay handa niyo na mga panyo niyo ha. Char! Sana magustohan niyoooo!Complete
Strife Love (Complete)
PROLOGEU "Babe don't do this! please!. wag hiwalay babe wag hiwalay babe!" Pinipilit kong tanggalin ang pagkakayakap nya sakin. Pero sadyang mahigpit ang yakap nya. Kaya hinayaan ko sya na yakapin ako mula sa likod ko. "mahal kita mahal na mahal! diko sinasadya to! makinig ka sakin babe! wala akong ma alala! believe me! she's lying!" sigaw nya sakin habang naka subsub yong mukha nya sa leeg ko. Tinanggal ko yong pagkakayap nya sakin at hinarap ko sya. Ang sakit na nakikita mo yong mahal mona umiiyak. Doble yong sakit na nararamdaman ko habang naririnig ko yong hikbi nya. hinawakan ko yong mag kabilang pisngi nya at pinunasan ko ang mga luha nya habang tumutulo rin ang mga luha ko. "Mahal din kita mahal na mahal. pero nanjan na eh. Kailangan mong tanggapin yan." Sabi ko at tinignan yong babaeng na katabi ng mommy nya at yakap. "kailangan mong tanggapin yong bata, ayaw kong magaya sakin yong bata pag laki. tanggapin nalng natin na di tau para sa isa't isa, Kailangan mong tatagan ang loob mo." Sabi ko at binitawan kona ang kamay nya Habang parang gripo kong umasta ang mga luha ko. at lumabas na ako sa bahay nila. See you soon Crishtofer Standford.Complete
My Sweet Misery
published under PHR 2013 (Modified version) "I need you. You're the only thing that keeps me sane, the only thing that keeps me going, and the only person who can make me whole again." 💞💞💞💞💞💞💞💞💞💞💞💞💞💞 Aso't pusa, iyon sina Ethan at Jessica. Pero sa totoo lang ay mahalaga ang binata kay Jessica dahil best friend ito ng kuya niya. Minsan ay inabutan niya si Ethan na iniinsulto ng mortal nitong kalaban. She had to do something, or else ay ramble na naman ang kasunod nito. Mabilis niyang nilapitan ang binata at ikinawit ang mga braso sa beywang nito. "There you are, babe! Kanina pa kita hinahanap." Natigilan si Ethan at tinapunan siya ng are-you-crazy-stare. Nang sila na lang dalawa ay sinita siya nito. "You know, I go to parties to pick up a one-night stand. And since tonight you labeled me, staying here would be useless. Pangatawanan mo na girlfriend kita. You're coming home with me." Nanlaki ang mga mata ni Jessica. Wala sa sariling iniyakap niya ang mga braso sa dibdib. Sumunod ang mga mata ni Ethan sa bagay na pinoprotektahan niya. Pumalatak ito at umiling. "Do you really think na pagnanasaan ko ang mga bubot na papaya?" Ang hinayupak! Kahit kailan ay peste talaga ang lalaking ito sa buhay niya. 💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓 Reading Order: Book 1: I Couldn't Ask For More Book 2: Fall All Over Again Book 3: My Sweet Misery Book 4: Creepy Little Thing Called LoveComplete
Sana Ako Na Lang
Sana makita mo naman na may nagmamahal sayo..... Nasa malayo at nakatingin sayo.... At minsan na..... Nakakasama mo.... Nung Ikaw ang lumayo.... Ako naman ang patuloy na sumusunod sayo... Tinitignan ko ang bawat kilos mo... Na minsang nagpaparamdam sayo ng wala kang kamalay malay. At ito ang nagpapangiti sayo..... Ngiti na nagpapaligaya sa akin ng lubusan....... Peroo...... Bakit pag kaharap mo na ko hindi mo na ko makita??? Bakit sa kanya ka laging nakatingin?? Bakit hindi mo man lang ako bigyang pansin? Di ba siya ang nagpapaluha sayo?? Bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo? Nandito naman ako....... Palaging nakatingin at nakasunod sayo. Sana ako na lang..... Pero hanggang 'SANA' lang naman ako... (A/N: if your a perfectionist this story is not for you po. Maraming kahugutan ang nilalaman ng diary be like story po na ito. Yung tipong nagpapakat@nga na po yung mga characters di pa rin makapag move on yung kahit lumayo na sila no use pa rin po. Kung hindi mo po type yung mga gantong scenes wag niyo na lang pong basahin baka maboring lang po kayo or mainis. Pero sana naman po pansinin at suportahan nyo. And lastly feel free to write a comment about what you can say about the recent chapter that you had read. That's all thank you po.)Complete
Change Of Heart (Atlas Ramirez)
"I'm sorry I shouldn't have kissed you. Just please don't cry Iris." Hangang kelan mo mamahalin ang taong alam mong hindi pa tapos mag mahal ng iba? "I'm sorry I can't ruin you Atlas, not like this! I'm sorry but us... This, what will people say? I don't want to ruin you. you've been the best thing that ever happened to me and I can't." "Iris I love you." Sobrang sarap pakinggan sobrang sarap manatili. Sana totoo nalang. "No atlas, I can see it and I know mahal mo pa si Cassandra." "Iris believe me I loved Cassandra pero mas mahal kita." it's not loved, atlas its loving. You still love her, kasi I can see kitang kita ko kung gaano kalalim ang pangungulila mo sa pagmamahal niya. "Atlas hindi, hindi mo man makita. your eyes glow every time you talk about her it's her parin, siya parin all this time and I can't deal with that, kasi alam ko at alam mo palitan ko man siya sa tabi mo hindi ko siya kayang palitan sa puso mo." "Iris... Listen to me." Nakikinig ako atlas palagi akong nakikinig pero ngayon puso ko naman papakinggan ko. Sinubukan akong yakapin ni Atlas at sa mga oras iyon. Ang yakap na akala ko magpoprotekta sa akin sa lahat ng sakit ang pinakamasakit na nakabalot sa akin. "Atlas I'm sorry."Complete
The Day before Yesterday
Ano nga ba ang merun sa Kahapon bago ang Kahapon,? Minsan kana bang iniwan,sinaktan at niluko, Minsan kana rin bang naging Tanga? Nagbulagbulagan para lang mag stay ang taong Mahal mo?, Minsan kana rin bang nagtanong ng mga Bakit?Saan at Kailan? Bakit ka iniwan? Saan ka nagkulang? At kailan pa? Ilan sa mga tanong na kahit sinu ay masasaktan pag nasa sitwasyong ito, Mga tanong na walang maayos na sagot, May sagot ngunit hindi Naman maayos, Maayos man peru hindi natin matanggap kung ano ito, Mga sitwasyon sa Buhay ng broken hearted, Kung hindi pa, Tara! Samahan nyokong buksan ang pahina ng Buhay ni Patricia Dela Cruz,kung gaano Sya nag tiis,nagmahal,at nagmakaawa, Kung paano Sya nasaktan,sinaktan,niluko at iniwan, Kung paano ngaba Sya bumangon mula sa pagkakahiwalay nya sa taong minahal nya at ginawang Mundo, Na si Arc Montessori Nawa'y nagustuhan po ninyo ito, If ever man po na may kaparehas ung story ko sa iba,hindi kopo iyon sinasadya,this story is just an imagination of mine, And this is my first story here, Ngayon palang,sorry na sa mga wrong spelling,kulang na letra,at iba pa, Love,RGie ❤️Complete![PHILOPHOBIA - a fear of love - [BxB] ✓](https://img.wattpad.com/cover/357510745-256-k977913.jpg)
PHILOPHOBIA - a fear of love - [BxB] ✓
PHILOPHOBIA - a fear of love - [BxB] (COMPLETED) <×~×~×~×~×> "Why won't you just love me? Ganun naba ako ka walang kwenta para di mo ma value yung mga efforts, sacrifices at hirap ko para mahalin ka Ri?" saad ni Azreil. "No! Manahimik ka Az! Una sa lahat hindi kita inutusang mahalin ako! Sinabi kona at the first place, I don't want to fall in love again. Kasi sa huli ako lang din ang matatalo! Wag mong lukuhin sarili mo Azreil Dortch! Wag mong mahalin yung isang bato na kagaya ko!" I said and a bursting tears flow down my eye's. "No Richie Garcia! Wag mo rin lukuhin sarili mo! I know simula ng maging magkaibigan tayo, hindi ka galit sa Love! Ingit ka! Ayaw molang mag take ng Risk! Just please, trust me! Di ako kagaya ng mga ex mo! Lalaki ako! Mga babae sila, ibahin mo ako!" dagdag pa nito. I was about to ran away, when he gives me a hug, na di ko alam ba't di ako makagalaw, I felt the love Az give's yung pagmamahal na walang hinihintay na kapalit, na hindi ako masasaktan! Yung hindi lang ako yung nag-eeffort, yung pinapakita nyang kaya nyang buhatin yung boung mundo para ipadamang mahal nya ako. "Okay lang ket di mo ako mahalin for now just please! Please love yourself, hindi pa huli para magmahal muli Ri". <×~×~×~×~×> PHILOPHOBIA - a fear of love - by ItsMeNinzkie Genre: R18+, Tragedy, BL-Romance Date Started: December 4, 2023 Date Ended: April 30, 2024Complete
Fall All Over Again
published under PHR 2013 (Modified version) Why did I kiss you? Dahil gusto ko... Because I'm dying to kiss you every time I see you. Batang paslit ka pa lamang ay pinapangarap ko na ang mga labing iyan. Look how lucky can I get." 💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓 "Crush kita. Hihintayin kong lumaki ka at liligawan kita, promise 'yan." Paslit pa lamang si Timmy nang unang bitawan ni Third ang mga salitang iyan. Sa paglipas pa ng taon ay muli nitong inungkat ang pangako. "'Mula ngayon ay opisyal na girlpren na kita, kaya huwag ka ng magpapaligaw sa iba," pilyong sabi nito. "Puwede ko bang halikan ang girlpren ko?" "Sira ka ba?" Napamulagat siya nang todo sa request nito. "Ako ang unang boypren mo, kaya dapat ako din ang first kiss mo. Una at huli..." Bago sila naghiwalay ng lalaki ay ninakawan siya nito ng halik sa mga labi. "Hindi mo na talaga ako makakalimutan niyan, Timmy. Hanggang sa muli nating pagkikita..." Pero hindi na sila muling nagkita pa. Ang pangako nito ay nabaon sa limot. Paano nga ba panghahawakan ang isang pangako ng kabataan? Paglipas ng maraming taon ay muling nagkrus ang landas ng dalawa. Ang dating cute na Third noon ay isa nang macho at guwapong anak ni Adonis ngayon. Hindi pa niya limot ang hinanakit sa kababata, at ang masaklap ay hindi pa rin lipas ang kahibangan niya dito. "I always keep my word, Timmy. I always do." Huh! Ito pa ang may ganang magsabi ng gano'n? Pero sadya yatang hindi sila para sa isa't-isa dahil muli silang pinaghiwalay ng tadhana. And this time, hindi lamang isang baldeng luha ang idinulot nito sa kanya, tinangay pa nito ang lahat- ang kanyang isip, puso at buong pagkatao. Reading Order: Book 1: I Couldn't Ask For More Book 2: Fall All Over Again Book 3: My Sweet Misery Book 4: Creepy Little Thing Called LoveComplete
[December Trilogy Book 1/ Lite Ver.] Hey guys, I'm Triza Montes a girl who always been hurt. Oo tama kayo ng nabasa. Palagi talaga akong nasasaktan. Ewan ko nga ba kasi sa mga lalaki, bakit lagi nalang sila nananakit, nakakapagpagaan ba yun ng mga damdamin nila? Hindi ko kasi maintindihan e. Kasi parang ganun yung nangyayari. Nananakit sila para sumaya. Pero bakit? Paano ba sila napapasaya ng pagpapahirap at pananakit sa iba? Sa buong buhay ko ata bilang Junior Highschool ay isa lang ang nangyayari saakin. Iniiwan at sinasaktan ng mga taong minamahal ko. Wala naman akong balat sa pwet pero tila napakamalas ko kung ihahambing sa buhay ng iba. Pero nagbago ang lahat ng yun ng makilala ko ang isang tao. Nung una hindi ko talaga inakalang siya ang magpapabago sa buhay ko, pero yun ang nangyari. Naging malapit kami kahit na madami kaming differences. Nung nakilala ko siya. Alam ko sa sarili ko na may nagbago saakin. Na kahit papaano ay naging masaya ako, hindi lang sa piling ng mga minamahal kong kaibigan at pamilya. Kundi sa isa ding lalaking tulad niya. Pero may hindi inaasahang mga pangyayari. Akala ko talaga maganda na ang lahat, na magiging okay na. Pero mas masakit pa pala. Akala ko yun na e, pero di parin pala, mas masakit pa nga siya kaysa sa mga ibang mga heartbreaks ko sa mga nauna mga lalaki na pumasok sa buhay ko. Durog na durog ako. Durog na durog dahil hindi ko manlang siya nakita. Hindi ko manlang nahawakan ang kamay niya. Hindi ko manlang siya nakausap bago kami magkahiwalay. Ngayon... wala na kaming chance na makapag-usap pa... wala na kaming chance na maging kami ng mahabang panahon... Pero sabi nga nila ganun nga daw talaga ang buhay. Minsan yung mga bagay o tao pa na mahalaga at napapalapit sayo ang kukunin. Masasaktan ka pero sa huli matututo karing bumangon mag isa. At sa huli tutuloy ka sa pamumuhay, kahit wala na siya sa tabi mo. ----- Okay handa niyo na mga panyo niyo ha. Char! Sana magustohan niyoooo!
More detailsContent Guidelines