KOĞUŞ

"Korkma" dışarıdan gelen siren ve silah sesleri arasından zar zor algılayabildiğim bu cümle bulunduğum bu ortama o kadar zır düşüyordu ki titreyen bedenim sanki bunun bir kanıtıydı.

"Burada biraz daha güvendeyiz, sakin olmayı dene." gözlerimden akan yaşlar ardı ardına akarken kafamı çevirip gözlerimi mavinin en koyu tonu olan gözlere çevirdim. "Babam orada çatışırken nasıl sakin Olmamı beklersin!" haykırışım boş binanın duvarlarında yankı yaparken çenesinin kasıldığını görür gibi oldum. Çırpınarak kollarından kurtulmaya çalışıyordum ama titreyen bedenimi öyle sıkı sarmalamıştı ki elinden kurtulmak mümkün değildi. "Bırak beni ne olursun, sadece babam var zaten yanımda. Ben," hıçkırdım. "ben onu da kaybedemem."

-

Bu güzel kapak için kapaktasarlaa 'ya teşekkür ediyorum.